ใจเข้าลึก และทันทีที่เขาหยิบเต้าหู้เหม็นขึ้นมาหนึ่งชิ้น กลิ่นเหม็นนั้นก็ทะลวงเข้ามาในรูจมูกของเขาอีกครั้ง เขาสำลักออกมาหลายครั้งอย่างอดไม่ได้… “มันเหม็นเกินไปจริงๆ”
“เอาเถอะ… ในเมื่อเจ้าทำเสร็จแล้ว ข้าก็จะตรวจสอบและประเมินผลงานของเจ้าตามที่มันควรจะเป็น”
แววตาของกรรมการดูแค้นเคืองเล็กน้อยขณะที่เขาพูดถึงการประเมินอาหารของปู้ฟาง
เขาหยิบยันต์หยกออกมาจากหน้าอกของตนเอง ยันต์หยกนี้มีสีเหลืองและมีลวดลายมากมายจารึกไว้ ทันทีที่กรรมการคนนั้นถ่ายเทพลังปราณเที่ยงแท้ลงในยันต์ มันก็เริ่มเรืองแสงออกมา
วงแหวนปราณขนาดเท่าอ่างล้างหน้าปรากฏขึ้นเหนือยันต์หยก แล้วเริ่มหมุนอยู่เหนือมือของกรรมการ
“นี่คือวงแหวนปราณที่ใช้ในการตรวจจับปริมาณของพลังปราณที่อยู่ในผลงานแต่ละชิ้น หากผลงานนั้นมีพลังปราณสูงมากเท่าไหร่ มันก็จะทำให้ร่างกายของมนุษย์ดีขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น วงแหวนปราณนี้ยังบ่งบอกสรรพคุณของผลงานชิ้นนั้นๆ ทั้งยังบ่งบอกว่าผลงานดังกล่าวส่งผลต่อความสามารถของร่างกายมนุษย์ได้มากเท่าไหร่อีกด้วย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับวงแหวนปราณวงนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถโกงผลการประเมินได้”
กรรมการพูดเช่นนั้นพร้อมขบฟัน
