กรอด สายตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของปู้ฟาง เพราะต้องการรับรู้ถึงความคิดของอีกฝ่าย
อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย เพราะใบหน้าของปู้ฟางนั้นไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ และการแสดงออกของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย
“ตรวจสอบมันเลย” ปู้ฟางค่อนข้างสุขุม แต่เขาก็ค่อนข้างประหลาดใจที่มีของพิเศษอย่างวงแหวนปราณนี้อยู่ด้วย
กรรมการส่งเสียงเย้ยหยันอย่างเย็นชาพลางบีบจมูกของตัวเองขณะเข้าไปใกล้เต้าหู้เหม็นราดซอสเผ็ดหวาน กลิ่นเหม็นที่ทรมานเขามีกลิ่นหอมหวานจางๆ แทรกอยู่ มันเป็นกลิ่นที่ผสมผสานกันอย่างแปลกประหลาด และทำให้ใครๆ ต้องรู้สึกงุนงง
หน้าผากของเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุเต็มไปด้วยเหงื่อ ไม่มีใครกล้ามองปู้ฟาง พวกเขาทำเพียงจดจ่ออยู่กับการสกัดโอสถทิพย์ที่อยู่ในหม้อหลอมโอสถของตัวเองเท่านั้น
พรึ่บ…
กรรมการควบคุมวงแหวนปราณให้ไปห่อหุ้มอาหารจานนั้นไว้ รัศมีและจุดแสงที่มากมายจนดูราวกับเป็นดวงดาวบนท้องฟ้าหมุนรอบวงแหวนปราณอย่างไม่หยุดนิ่ง ดูเหมือนว่ามันกำลังตรวจสอบอาหารจานนี้อยู่
ขณะที่วงแหวนปราณกำลังหมุน รัศมีที่เปล่งออกมาจากมันก็ส่องสว่างขึ้นกว่าเดิม
“เป็นไปได้อย่างไรกัน”
กรรมการเบิกตากว้างด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ แสง
