หายตัวไปราวกับเป็นภูตผี
หอกสีเงินที่พุ่งเข้าใส่หญิงสาวถูกความมืดมิดกลืนหายไปทันใด
เปรี๊ยะ!
ฝ่าเท้าของหญิงสาวแตะลงบนพื้นดินอย่างนุ่มนวล ขณะที่ชุดสีดำของเธอสะบัด นางยืนบนก้อนหินที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ทำให้มีเสียงสะท้อนขึ้นแผ่วเบา
จางเฮ่อยังคงเสือกหอกของตนเองใส่เสี่ยวโยว แต่ผมยาวราวน้ำตกของนางก็พลิ้วไหวไปมารอบตัวเขาและต้อนเขาให้จนมุม จากนั้นมันก็ปกคลุมตัวของเขาจนมิดก่อนจะรัดเอาไว้แน่น
เสี่ยวโยวลดมือบอบบางของตนเองลง แล้วหันกลับมามองด้านหลังอย่างเรียบเฉย
ผมของนางรัดอีกฝ่ายไว้อย่างแน่น จนทำให้ได้ยินเสียงกระดูกหักดังขึ้น
แกร๊ก...
จางเฮ่อถูกรัดจนตายทั้งที่ยังไม่ทันได้ส่งเสียงคร่ำครวญด้วยซ้ำ
วืด!
เสี่ยวโยวรวบผมของตนเองกลับมาแล้วปล่อยให้มันยาวสยายอยู่ด้านหลัง ผมสีดำขลับหดสั้นลงจนถึงระดับเอวของนาง ทำให้นางดูงดงามอย่างไร้ที่ติ
แสงสว่างจากดวงจันทร์ทั้งสองดวงส่องลงมาที่เสี่ยวโยว ทำให้ใบหน้าอันงดงามของนางเปล่งประกาย
ท่านหัวหน้า… ตายแล้วหรือ
ใบหน้าของชายชุดดำที่เหลือเต็มไปด้วยความหวาดกลัว จากนั้นพวกเขาก็หันหลังกลับแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวคนนั้นเป็นปีศาจ นางคือปีศาจที่คืบคลานออกมาจากขุมน
