กสีชมพูระเรื่อที่เคลือบด้วยน้ำมันดูมีเสน่ห์อย่างประหลาด
ปู้ฟางยกมุมปากขึ้นขณะจ้องมองนาง ช่างกินเก่งเสียจริง…
ชายหนุ่มหยิบขนมจีบสีทองขึ้นมาอีกชิ้นก่อนจะกินอย่างมีความสุข
เจ้าดำรู้สึกสบายใจยิ่งที่ปู้ฟางถูกแย่งอาหาร “ดีแล้วที่นางหนูไม่ขโมยซี่โครงเปรี้ยวหวานของข้า”
หลังจากกินซี่โครงเปรี้ยวหวานจนหมด เจ้าดำก็เดินกลับไปที่ข้างต้นตื่นรู้ทางห้าสายด้วยท่วงท่าเหมือนแมว แล้วล้มตัวลงนอนหลับไป
ปู้ฟางเพิ่งจะกินขนมจีบชิ้นที่สองเสร็จเมื่อเขาสังเกตเห็นด้วยความตกใจ ว่าตอนนี้เสี่ยวโยวถือขนมจีบอยู่ในมือข้างละลูก ขณะที่ปากของนางกำลังเคี้ยวอีกลูกอยู่
ในที่สุดเขาก็เข้าใจความเจ็บปวดที่เจ้าดำต้องเผชิญเมื่อวาน
ผู้หญิงคนนี้ช่าง… ตะกละเสียจริง
พอปู้ฟางยัดขนมจีบชิ้นที่สามเข้าปาก ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อ ใบหน้านิ่งเรียบไร้ความรู้สึกเมื่อเห็นว่าเข่งตรงหน้าว่างเปล่าเสียแล้ว
