สียงที่ดังออกจากครัวหยุดลง ทั้งสตรีและสุนัขก็มองไปยังห้องครัวแล้วเห็นบุรุษร่างสูงเดินออกมาจากห้องมืดมิดช้าๆ เขาถือจานหอมกรุ่นมาในมือด้วยสองจาน
“นี่ซี่โครงเปรี้ยวหวานของเจ้าดำ และนี่ข้าวโลหิตมังกรของเสี่ยวโยว” ปู้ฟางพูดขณะวางจานทั้งสองลงอย่างใจเย็น
หลังจากนั้นชายหนุ่มก็กลับไปยังห้องครัว อีกไม่ช้าเขาก็กลับออกมาพร้อมขนมจีบสีเหลืองทอง
หญิงสาวจากยมโลกใช้นิ้วเรียวยาวของนางกำข้าวโลหิตมังกรแล้วยัดเข้าปาก สองสามวันที่ผ่านมานี้นับเป็นวันที่ดียิ่งสำหรับนาง เพราะนางได้กินอาหารที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังปราณทุกๆ วัน หากเทียบกับชีวิตอันน่าเศร้าที่นางต้องเร่ร่อนไปในดินแดนเร้นลับ ไม่รู้ว่าจะได้กินอาหารมื้อต่อไปเมื่อไร ชีวิตปัจจุบันของนางนั้นสบายกว่ากันมาก สบายยิ่งกว่าชีวิตในยมโลกเสียอีก
เจ้าดำเอร็ดอร่อยกับซี่โครงเปรี้ยวหวานของมันเช่นเคย แต่มันก็รีบกินจนหมดเพราะกลัวว่าหญิงสาวจากยมโลกจะแย่งมันกินอีก
ไม่เหมือนกับจอมตะกละทั้งสอง ปู้ฟางใช้ตะเกียบคีบขนมจีบสีทองที่ถูกชุบในน้ำซุปขึ้นมาด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มใช้ตะเกียบเจาะรูขนมจีบชิ้นหนึ่ง น้ำซุปขลุกขลิกหอมหวานก็ทะลักออกมาจากรูนั้น
ปู้ฟางรีบดื่มน้ำซุปเข้า
