ันทำลายโข่ดรวนขั้นเขียนเทพได้อีกชิ้นแล้วหรือ ดูเหมือนว่าจะได้โชคลาภมามากในดินแดนเร้นลับสินะ … ”เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หนานกงเสวียนหูก็รู้สึกเศร้ากว่าเก่า พี่ชายของเขาหนานกงเสวียนเย่อตายอย่างน่าอนาถในดินแดนเร้นลับ แต่เจ้าหนุ่มนี่กลับได้รับโชคลาภจนบรรลุขั้นปราณได้การเปรียบเทียบคนสองคนนี่ช่างน่ารำคาญใจเสียจริง!ยิ่งเขารู้สึกเช่นนี้มากเท่าใด ก็ยิ่งอยากสังหารหนานกงอู่เซวียมากขึ้นเท่านั้น“ตาย!” หนานกงเสวียนหูตะโกนก่อนจะพุ่งเข้าใส่หนานกงอู๋เซวียดวงดาของหนานกงอู่เซวียเย็นเยียบประดุจน้ำแข็ง ในที่สุดก็ได้เวลาสะสางบัญชีเลือดกับทุกๆ สิ่งที่พวกมันทำไว้กับเขาดายเสีย!ทั้งคู่ไม่ได้ใช้ทักษะหวือหวาเพียงแค่พุ่งเข้าใส่กันเท่านั้น การต่อสู้ครั้งนี้ทั้งป่าเือนและหยาบกระด้างเพราะเป็นการห้ำหั่นกันด้วยกำปั้น พลังปราณเที่ยงแท้พลุ่งพล่านออกมาจากกายของคนทั้งคู่พร้อมเสียงครืนสะท้อนดังสนั่นโข่ของทั้งสองปลิวไสวไปในอากาศ พวกเขาเริ่มต่อสู้แลกหมัดกัน และทุกการโจมดีก็ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนผู้คุ้มกันของคฤหาสน์ตระกูลหนานกงเฝ้าจับตามองการต่อสู้ของทั้งสองอย่างตื่นกลัวพวกเขาไม่กล้าเข้าร่วมเพราะระดับปราณนั้นห่างชั้นเกินไป ทำได้เพียงรอคอยผลลัพธ์สุดท้ายของการต่อสู้อยู่ไกลๆ
ภายในร้านอาหารหมอกเมฆา ลูกค้าต่อแถวยาวเพื่อจะเข้าร้านอย่างรื่นเริงพวกเขาไม่คาดคิดแม้แต่น้อยว่าสตรีสวยสง่าผมดำยาวนางนั้นจะกลายมาเป็นบริกรในร้าน
เรื่องนี้ทำใ
