สัมผัสที่กระตุ้นต่อมรับรสจนร่างกายของนางสั่นเทาด้วยความปีติก่อนหน้านี้นั้นช่างยอดเยี่ยมเกินบรรยาย หญิงสาวจากยมโลกเสพติดมันเข้าแล้วอย่างไม่รู้ตัว นางต้องการลิ้มรสข้าวโลหิตมังกรของปู้ฟางอีกครั้ง
ทว่าขณะที่หญิงสาวจากยมโลกกำลังอดรนทนไม่ไหว ปู้ฟางก็พยายามรักษาอาการปวดหัวตุ้บๆ จากสถานการณ์นี้อยู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำอาหารจานนี้ เพียงแต่ว่า… เขาไม่มีวัตถุดิบ
ปู้ฟางยังมีข้าวโลหิตมังกรอยู่ แต่คงไม่อาจปรุงข้าวอย่างเดียวให้ได้รสชาติเทียบเท่าข้าวโลหิตมังกรตามมาตรฐาน การขาดมงกุฎเลือดไปย่อมส่งผลต่อรสชาติไม่น้อย
แต่ถ้าปู้ฟางแค่ต้องผัดข้าวโลหิตมังกร เรื่องนี้เขาทำได้ การปรุงข้าวโลหิตมังกรให้ออกมาเป็นอาหารจานโอชะสำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใด
แต่หากไร้ซึ่งมงกุฎเลือด ข้าวโลหิตมังกรก็ไม่อาจให้พลังสารัตถะที่เพียงพอต่อความต้องการของหญิงสาวจากยมโลก
การไม่สามารถมอบประสบการณ์อันสมบูรณ์แบบให้ลูกค้าได้ถือเป็นเรื่องเสียเกียรติของพ่อครัว ปู้ฟางย่อมไม่ยอมทำอาหารเช่นนั้นออกมาเด็ดขาด
นัยน์ตาดำสนิทของหญิงสาวจากยมโลกจับจ้องปู้ฟางไม่วางตา แววตาคาดหวังล้นปรี่ของนางทำให้ปู้ฟางขนลุกซู่
ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าหากปฏิเสธนางคงไม่ต่าง
