จากการทำบาปร้ายแรง
“เจ้าหนูปู้ฟาง เจ้ายังมีแก่นผลึกม่วงอยู่ไม่ใช่หรือ”
เจ้าดำผู้ที่ควรงีบอยู่ที่ไหนสักแห่งบนดาดฟ้าเรือ จู่ๆ ก็โผล่มาข้างๆ ปู้ฟางพลางกระซิบใส่หู
แก่นผลึกม่วงอย่างนั้นหรือ
ดวงตาของปู้ฟางลุกโชนขึ้นมาทันที เจ้าดำพูดถูก ถึงแม้จะไม่มีมงกุฎเลือด เขาก็ยังมีแก่นผลึกม่วงอยู่ วัตถุดิบล้ำค่านี้มีพลังสารัตถะเข้มข้นยิ่งกว่ามงกุฎเลือด ก่อนหน้านี้หญิงสาวจากยมโลกถึงกับโกรธเกรี้ยวเพราะวัตถุดิบชนิดนี้ถูกเขาชิงมา
ขณะที่ปู้ฟางกำลังครุ่นคิดเรื่องนี้ เขาก็หันไปจ้องเจ้าดำตรงๆ ด้วยแววตาเคลือบแคลง
เขารู้ดีว่าจุดประสงค์ที่เจ้าสุนัขขี้เกียจพูดเรื่องแก่นผลึกม่วงขึ้นมา ต้องไม่มีเพียงเท่านี้เป็นแน่
จู่ๆ ปู้ฟางก็นึกขึ้นได้ว่าหลังจากไม่เจอเจ้าสุนัขขี้เกียจมาสักพัก มันก็เรื่องฉลาดและเจ้าเล่ห์ขึ้นมาก
“แก่นผลึกม่วงเป็นวัตถุดิบที่ยอดเยี่ยม ถึงแม้ว่าจะกินเข้าไปสดๆ ก็ยังมีรสชาติดีเยี่ยม แถมยังเปี่ยมไปด้วยพลังสารัตถะ ซึ่งมีผลต่อต้านคำสาปของหญิงสาวจากยมโลกได้อยู่หมัด” เจ้าดำอธิบายกับปู้ฟาง
นัยน์ตาของหญิงสาวจากยมโลกลุกวาว
ปู้ฟางอึ้งไป ชายหนุ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“ที่เจ้าพูดก็สมเหตุสมผล แต่ตอนนี้เราต้องคิดหาทางออกจากดินแดนเ
