“รอสักประเดี๋ยว เจ้าจะเห็นวงแหวนปราณเคลื่อนย้ายในไม่ช้า” หญิงสาวจากยมโลกกล่าว “อย่าลืมคำสัญญาเล่า”
ปู้ฟางพยักหน้าให้นางด้วยสีหน้านิ่งเรียบ
น้ำมูกไหลหยดจากจมูกของหนานกงอู๋เชวีย เขายกมือเสยผมสีแดงบนศีรษะ ก่อนจะดึงปู้ฟางเข้ามุมแล้วเริ่มถามไถ่ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในดินแดนเร้นลับแห่งนี้
ถึงแม้ว่าการเดินทางสู่ดินแดนเร้นลับของหนานกงอู๋เชวียจะสูญเปล่า แต่ไหนๆ เขาก็มาแล้ว อย่างน้อยก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แบบนี้เวลากลับไปแล้วมีคนถาม เขาจะได้ตอบคล่องปากหน่อย
ปู้ฟางไม่ได้คิดมากคิดมายอะไร จึงเล่าทุกอย่างให้หนานกงอู๋เชวียฟัง
แน่นอนว่าชายหนุ่มปิดบังความจริงบางประการเกี่ยวกับตัวเองไว้ เช่น เรื่องวัตถุดิบที่เขาหามาได้ การได้รับไข่ปักษาเพลิงมาเพราะโชคช่วย และอื่นๆ
“เจ้าหมาแก่หนานกงเสวียนเฮ่อตายแล้วหรือ ฮ่าๆๆ! ตายไปเสียได้ก็ดีแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่ข้าจะเข้ามาในดินแดนเร้นลับ ข้าก็รู้อยู่แล้วว่าไอ้หมาแก่นั่นจะต้องตายในไม่ช้า เป็นไปตามที่คาดไว้จริงเสียด้วย”
หนานกงอู๋เชวียดีใจเป็นบ้าเป็นหลังเมื่อได้รู้ว่าสุนัขแก่หนานกงเสวียนเฮ่อตายในดินแดนเร้นลับแห่งนี้ เขารู้สึกราวกับได้รับโอกาสที่หาสิ่งใดเปรียบไม่ได้
ตอนนี้ห
