ยมโลกจะเริ่มเคลื่อนที่พร้อมส่งเสียงดังสนั่น
คลื่นพัดไหวพร้อมเสียงกึกก้อง เรือยมโลกแตะพื้นทะเล ใบเรือสีดำสนิทปลิวไสวในสายลมขณะที่ลำเรือแล่นไปข้างหน้า
ปู้ฟางสนใจเรือยมโลกลำนี้ไม่น้อยจึงเริ่มเดินดูรอบๆ
เรือยมโลกสร้างขึ้นอย่างประณีตด้วยวัสดุชั้นยอด แม้จะดูน่าขนลุก แต่หากมองดีๆ ก็ต้องประหลาดใจกับความพิถีพิถันของมัน
สายตาของปู้ฟางไปหยุดอยู่ตรงห้องโดยสารเรือ ชายหนุ่มนึกบางอย่างออกเมื่อหันไปเห็นประตูที่ปิดสนิท หากเขาจำไม่ผิด เจ้าคนเพี้ยนหนานกงอู๋เชวียอยู่ในห้องโดยสารนั้น สีหน้าสิ้นหวังของอีกฝ่ายหลังจากถูกลากกลับเข้าไปในห้องโดยสารยังชัดเจนอยู่ในความทรงจำของปู้ฟาง
แต่ก็นะ พวกเขาเพิ่งจะทำเสียงอึกทึกครึกโครมกันไป เหตุใดหนานกงอู๋เชวียยังไม่ออกมาอีกเล่า สงสัยคงอายกระมัง
ปู้ฟางก้าวออกไปข้างหน้าหลายก้าวแล้วหยุดยืนอยู่หน้าห้องโดยสาร พ่อครัวหนุ่มยกมือขึ้นหมายจะผลักประตูให้เปิดออก
ทว่าทันทีที่มือสัมผัสโดนประตู ปู้ฟางก็รู้สึกได้ถึงรัศมีแปลกประหลาดและเย็นเยียบจากเบื้องหลัง
ร่างกายของชายหนุ่มแข็งทื่อ เขาหันหลังกลับมาเห็นใบหน้าสวยสง่าแต่เยือกเย็นของหญิงสาวจากยมโลก …
รูจมูกของหนานกงอู๋เชวียกระตุกรุนแรง มีไอน้ำพวย
