พุ่งออกมาอยู่ตลอด
ร่างของเขาท่วมไปด้วยเหงื่อ ชายหนุ่มขยับกล้ามเนื้อด้วยพลังใจอันล้นเหลือที่สนับสนุนร่างกายอยู่ เขาไม่ยอมแพ้ เขาจะไม่ยอมแพ้เป็นอันขาด เขาคือบุรุษผู้ที่จะก้าวขึ้นเป็นประมุขตระกูลหนานกง เพราะฉะนั้นจะยอมอยู่ในเรือลำนี้แล้วปล่อยให้สตรีนางนั้นเลียเขาจนตายได้อย่างไร
ไม่ได้ เขายอมไม่ได้เป็นอันขาด
เขาจะต้องต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักเพื่อผ่านพลังกดดันมหาศาลนี้แล้วคลานออกไปจากห้องโดยสารให้จงได้
เขาจะมาตายที่นี่ไม่ได้!
เหงื่อเม็ดเป้งไหลลงจากหน้าผากของหนานกงอู๋เชวียก่อนจะผ่านตา จมูก ปาก และคางแล้วหยดลงพื้น เสียงหอบหายใจทำลายความเงียบสงัดในห้องโดยสารน่าขนลุกขนชันแห่งนี้
ชายหนุ่มพร้อมที่จะจบเรื่องนี้แล้ว
เขาใกล้จะถึงประตูห้องโดยสารแล้ว
ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาเยือน… อีกนิดเดียวเท่านั้น!
ใบหน้าของเขาดูดุดันขณะกัดฟันยกมือขึ้น นิ้วมือของเขาเกือบสัมผัสบานประตูอยู่แล้ว
เอี๊ยด…
อึดใจเดียวกันนั้นเอง เสียงเอี๊ยดอ๊าดก็ดังขึ้นเมื่อบานประตูเปิดออก
แสงสว่างสาดส่องมาจากภายนอก ทำให้หนานกงอู๋เชวียระคายตาจนน้ำตาไหลออกมาอย่างสุดจะกลั้น
ใครบางคนยืนอยู่หน้าประตูห้องโดยสาร
ถึงแม้น้ำตาของหนานกงอู๋เชวียจะไหลอาบแก้ม แต
