กท่านไม่พอใจข้าสิ่งใดก็พูดออกมาตรงๆ เถิด” เจ้าดำสะบัดหางพลางมองปู้ฟางด้วยสายต ตาเป็นประกายเปี่ยมด้วยความจริงใจ
หญิงสาวจากยมโลกเพิ่งกินข้าวโลหิตมังกรหมด นางแลบลิ้นออกมาเลียชามจนสะอาดเอี่ยมราวกับว่าเพิ่งล้างเสร็จใหม่ๆ
นางหยุดเลียเมื่อไม่เหลือรสชาติใดๆ ให้สัมผัสได้อีกแล้ว จากนั้นก็สะบัดผมดำยาวไปด้านหลังศีรษะก่อนจะเดินไปหาปู้ฟางแล้วยื่นชามให้อย่างกระตือรือร้น “เอามาให้ข้าอีกหนึ่งชาม”
“ไม่มีแล้ว” ปู้ฟางตอบพลางเก็บชามเข้าที่
ใบหน้าของหญิงสาวจากยมโลกเริ่มมีสีชมพูระเรื่อหลังกินข้าวโลหิตมังกรเข้าไป ร่องรอยความวิตกกังวลสะท้อนวาบในแววตาดำสนิทเมื่อได้ยินคำตอบของปู้ฟาง เส้นผมดำยาวของนางเชิดขึ้นก่อน นพุ่งไปรัดแขนของชายหนุ่มไว้
“เอามาให้ข้าอีก” นางพูดซ้ำอย่างดื้อดึง
ปู้ฟางขมวดคิ้ว จากนั้นก็ก้มมองเส้นผมเย็นเยียบที่รัดแขนอยู่ อึดใจถัดมาชายหนุ่มก็จ้องเข้าไปในดวงตาดำสนิทของหญิงสาวจากยมโลกตรงๆ
หญิงสาวจากยมโลกเบะปากก่อนขยับผม ปล่อยแขนปู้ฟางให้เป็นอิสระ
“เจ้าทำอาหารได้… เจ้าสุดยอดมาก”
“ตอนนี้ข้าไม่วัตถุดิบอยู่กับตัว ทำอะไรให้เจ้าไม่ได้ เพราะฉะนั้นไม่มีก็คือไม่มี” แววตาของปู้ฟางอ่อนโยนลงขณะอธิบายก่อนจะหันหลังกลับ
ร่อ
