ภาพเบื้องหน้าปรากฏแจ่มชัด บุรุษกายาโลหิตก็จ้องเขม็งไปยังอุ้งเท้าสุนัข ขณะที่หญิงสาวจากยมโลกนั้นตื่นตะลึงไปแล้ว
อุ้งเท้านั้นยังคงตั้งตระหง่านอยู่ในตำแหน่งเดิมหลังจากที่ออกมาจากรอยแยก ต้องเป็นอุ้งเท้านี้แน่ๆ ที่ปัดฝ่ามือเลือดออกไปอย่างไม่คาดฝัน
แต่มัน็แค่อุ้งเท้าสุนัขไม่ใช่หรือ
อุ้งเท้าสุนัขเล็กจ้อยเท่านี้สามารถหยุดการโจมตีจากตัวเขาที่เป็นถึงยอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์สูงสุดได้อย่างไรกัน…
ขณะนี้สีหน้าของบุรุษกายาโลหิตบิดเบี้ยวแปลกประหลาด มุมปากทั้งสองกระตุกไม่หยุด
“ดูเหมือนว่าข้าจะมาทันเวลาพอดี…”
เสียงเกียจคร้านลอยออกมาจากรอยแยก ขณะที่รอยแยกเริ่มขยายใหญ่ขึ้นทุกที สิ่งมีชีวิตหนึ่งก็เดินอาดๆ ออกมา ร่างนั้นไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน… อันที่จริงแล้วถ้าดูจากท่าทางการเดินก็ น่าจะเป็นแมว
เดี๋ยว… ไม่สิ… เดินเหมือนแมวหรือ ไม่ใช่ว่าอุ้งเท้านี่เป็นของสุนัขหรอกหรือ แล้วเหตุใดสัตว์ตัวนี้จึงเคลื่อนไหวเหมือนแมวกัน
บุรุษกายาโลหิตมึนงง เขาเขม้นตามองไปยังสัตว์ที่กำลังก้าวเดินออกมาจากรอยแยก
มันคือสุนัขตัวหนึ่ง
สุนัขสีดำอ้วนท้วนสมบูรณ์
ขณะเดินเยื้องย่างราวกับแมว เนื้ออวบอ้วนบนตัวของมันก็กระเพื่อมไปมาไม่หยุด
เจ้านี่น่ะหร
