ือสุนัขที่ปัดป้องฝ่ามือสีเลือดได้
หญิงสาวจากยมโลกมีสีหน้าแปลกประหลาดเมื่อเห็นท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ปรากฏกาย เหตุเพราะว่าสุนัขตรงหน้าต่างจากสุนัขตัวที่นางจำได้
นางเคยเห็นมันมาแล้วครั้งหนึ่งในยมโลก ตอนนั้นมันยังไม่สมบูรณ์ถึงเพียงนี้ ทุกครั้งที่มันสะบัดตัว ไขมันบนตัวก็สั่นกระเพื่อมไปด้วย
ปู้ฟางยกมุมปากขึ้น พลังปราณเที่ยงแท้ภายในกายของชายหนุ่มกำลังหมดลง ความรู้สึกอ่อนล้าไหลบ่าเข้ามาแทนที่
เขาหยิบขนมปังหอยนางรมออกมาก่อนจะกัดเข้าไปคำใหญ่ หลังจากกินจนหมดแล้ว ขนมปังก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังปราณเที่ยงแท้ที่ท่วมท้นอยู่ในกายอีกครั้ง ปู้ฟางรู้สึกได้ว่าพลังกายของเขาก กำลังกลับคืนมา
“เจ้าหนูปู้ฟาง… ข้าเคยบอกให้เจ้าเหลือแก่นผลึกม่วงไว้ให้ด้วย ยังเหลืออยู่ใช่ไหม มันอร่อยสุดจิตสุดใจจริงๆ… การขโมยมันมาจากหญิงสาวจากยมโลกคงจะเป็นเรื่องยากเย็นสำหรับเจ้าไม่น้อ อย ตอนนี้ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้ามาถึงที่นี่แล้ว ส่งแก่นผลึกม่วงมาให้ข้าเสียดีๆ ข้าจะดูแลรักษามันไว้เอง” ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่แลบลิ้นออกมา มันถลึงตาใส่ปู้ฟางก่อนจะพูดด้วยน น้ำเสียงอดรนทนไม่ได้
ปู้ฟางจ้องเจ้าดำด้วยแววตาว่างเปล่า เขากำลังทบทวนถึงเหตุผลที่จู่ๆ เจ้าดำก็โผล่อ
