บอายทีเดียว
ด้วยเหตุนี้ดวงตาของชายชราจึงเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นหมีซา ใบหน้าแน่นตึงด้วยความตื่นเต้น
“ท่านหมีซา เราพบกันจนได้”
หนานกงเสวียนเฮ่อเหมือนไม่ได้สังเกตสภาพของหมีซา เขาวิ่งเข้าหาอีกฝ่ายอย่างอบอุ่น
ในที่สุดเขาก็พบคนรู้จักซึ่งเป็นพันธมิตรกัน
หมีซามองหนานกงเสวียนเฮ่อที่หน้าชื่นตาบานอย่างไม่แยแส เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหนานกงเสวียนเฮ่อพุ่งเข้าหา
เจ้านี่สมองทึบหรือเปล่า ข้าหมีซามาเพื่อเข่นฆ่า ไม่ใช่มาสนทนาด้วย
ปัง!!
หมีซาสะบัดฝ่ามืออย่างไร้ความปรานีใส่หนานกงเสวียนเฮ่อที่เข้ามาประชิดตัว โซ่ตรวนสามเส้นกวัดแกว่งรุนแรง พลังปราณเที่ยงแท้พุ่งออกมาแล้วกลายเป็นฝ่ามือยักษ์สีเลือดเตรียมฟาดหนานกง งเสวียนเฮ่อ
ชั่วพริบตานั้นเอง สีหน้าแช่มชื่นของหนานกงเสวียนเฮ่อที่พุ่งเข้ามาใกล้ก็หายไป
“ท่านคิดจะฆ่าข้ารึ”
สีหน้าของหนานกงเสวียนเฮ่อเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของฝ่ามือสีเลือด เขาแผดเสียงออกมา หยุดการเคลื่อนไหว จากนั้นก็พยายามหลบการโจมตี
ตู้ม!
อย่างไรก็ดีหนานกงเสวียนเฮ่ออาจรู้ตัวช้าไป หรือไม่การโจมตีของหมีซาก็รวดเร็วเกินไป ถึงชายชราจะพยายามหลบหลีกแล้ว เขาก็ยังถูกฝ่ามือ
