สีเลือดซัดเข้าไปครึ่งตัว
หนานกงเสวียนเฮ่อกระอักเลือดออกมาไม่หยุด หมอกสีเลือดไหลออกจากตัวเขาอย่างรวดเร็ว และเมื่อมันหยุดไหล ตัวของเขาก็ทะยานขึ้นฟ้าแล้วไปตกในจุดที่ไกลออกไปเหมือนก้อนเนื้อเน่าๆ ๆ ก้อนหนึ่ง
ดวงตาของหมีซาเปี่ยมด้วยจิตสังหาร เขากวาดตามองยอดฝีมือทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
เขามาเพื่อเข่นฆ่าอย่างแท้จริง
ครืน!
เหล่าอสูรมากเกินจะนับไหวที่เกิดจากหินหนืดคืบคลานออกมาด้านหลังของหมีซา พวกมันมีจำนวนมหาศาล แถมยังมีพลังร้ายกาจยิ่ง
ดูเหมือนไม่มีอสูรสักตัวที่มีปราณต่ำกว่าขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์
ซวบ!
เหล่ายอดฝีมือขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์พากันหวาดกลัวพวกอสูร พวกเขาวางชามสตูว์เนื้อแกะลง เช็ดปากแล้วลุกขึ้นยืนอย่างขึงขัง
ปู้ฟางเรียกกระทะกลุ่มดาวเต่าดำออกมาอีกครั้งแล้วมองหมีซาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ร่างกายของหมีซาเปี่ยมด้วยจิตสังหาร มันเย็นยะเยือกราวน้ำแข็งที่เย็นเฉียบ
คนคนนี้ไม่ประสงค์ดีแน่นอน
“หมีซาจากเมืองโบราณอสุรา เจ้าต้องการอะไร คิดรวมหัวกับสัตว์ประหลาดบนเกาะเพื่อเล่นงานพวกเรารึ” เยี่ยเฉิงจากสำนักมหาพิภพถามอย่างเย็นชาแล้วชักกระบี่ศิลาออกมาจากหลัง แม้ว่ากระ ะบี่ศิลาจะไม่มีคมแต่พลังรัศมีของมันก็อันตรายอย่างยิ่งยวด
