มสงสัย
พวกเขามีสีหน้าชอบกลขณะมองปู้ฟางที่กำลังง่วนอยู่กับสิ่งตรงหน้า
“เจ้าหนุ่มนี่กำลังทำอะไร”
“คิดจะปรุงอาหารบนเกาะรึ สติดีหรือเปล่า ทุกคนมายังดินแดนเร้นลับเพื่อแสวงหาโชคลาภ ไม่ใช่ทำอาหาร”
“น่าสนใจดีแฮะ… หมอนี่เป็นพ่อครัวหรือ หน้าตาคุ้นๆ”
…
หลายคนเคยได้ยินชื่อของปู้ฟาง แต่น้อยคนนักในเมืองหมอกนภาที่จำเขาได้ ชื่อของเขาเป็นที่โจษจันเพราะเรื่องของตระกูลหนานกง ถึงคนพวกนี้จะรู้ว่ามีพ่อครัวเข้ามาในดินแดนเร้นลั บ แต่พวกเขาก็ไม่คาดคิดว่าจะเห็นพ่อครัวปรุงอาหารอย่างจริงจังอยู่ตรงหน้า
ท่าทางน่าสนุกเหมือนกันแฮะ
ปู้ฟางก็ไม่ได้ใส่ใจคนพวกนี้แต่อย่างใด เขาแค่คันไม้คันมืออยากปรุงอาหารเพราะตื่นเต้นกับวัตถุดิบแปลกประหลาดจากธรรมชาติที่เก็บเกี่ยวได้
มีดทำครัวกระดูกมังกรทองปรากฏขึ้นในมือ เขาควงมีด เมินเฉยต่อสายตาหยอกเย้าของเหล่ายอดฝีมือรอบตัว ชายหนุ่มเริ่มจากแกะที่เรืองแสงอ่อนๆ
แกะค่อนข้างสงบ ทั้งยังเคลื่อนไหวเชื่องช้า
มันไม่ดิ้นรนหรือคร่ำครวญระหว่างขั้นตอนทั้งหมด ได้แต่ร้องแบะๆ อย่างเกียจคร้าน
ปู้ฟางไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะมีดสิบสามมหากาฬระหว่างเตรียมเนื้อแกะ แค่หั่นด้วยทักษะมีดฝนดาวตกเท่านั้น
ปู้ฟางใช้กระทะสีดำเตรียมน้ำซุปหอม
