ใดหยุดยั้งได้หยุดกลางคันแล้วฟาดใส่อุ้งเท้าของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่เต็มเหนี่ยว
ทั้งเกาะสั่นไหวรุนแรงจนแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ
คลื่นยักษ์สาดซัด ก้อนหินนับไม่ถ้วนแตกยับแล้วร่วงลงทะเลผ่านทางรอยแยกของพื้นดิน
ใบเรือสีดำดูน่าขนลุกของเรือยมโลกที่ลอยอยู่ในอากาศพัดกระพือตามแรงลม
เส้นผมสีดำของหญิงสาวเองก็สะบัดไปตามแรงลมเช่นกัน แต่ใบหน้าไร้เลือดฝาดของนางยังคงไร้ความรู้สึกดังเดิม
ปู้ฟางเองก็จ้องกลับไปอย่างไร้อารมณ์เช่นกัน
คลื่นอากาศปั่นป่วนพัดผ่านไปทั่วแต่ไม่ปะทะตัวเขาสักนิด พลังรัศมีที่เกิดจากการปะทะกันสลายตัวไปในเวลาสั้นๆ ควันและฝุ่นก็ปลิวหายไปไม่ต่างกัน
ภาพเงาของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ยังคงชูอุ้งเท้าอย่างสงบ แม้ว่าภาพของมันจะค่อนข้างเลือนลาง แต่ก็ยังปรากฏให้เห็น
“หญิงสาวจากยมโลกผู้มาท่องดินแดนเร้นลับ… หากเจ้ามีอะไรข้องใจก็คุยกันดีๆ อย่าสู้กันเลย” เสียงนิ่งเรียบของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ดังมาจากเงานั้น
เมื่อฟังคำของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ ร่องรอยความมีชีวิตก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเยือกเย็นของหญิงสาว แสงในรูม่านตาของนางส่องประกายวาบ
“เจ้า… รู้จักชื่อของข้า… ได้อย่างไร เจ้าเป็นใครกัน”
เสียงเย็นชาของนางแหบเล็กน้อย
“ข้ารู้จ
