สุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้หรือ ในขวดนั่นมีแก่นผลึกม่วงอยู่จริงๆ หรือ เช่นนั้นก็ไม่แปลกที่นางอยากเอาชีวิตเจ้า หากเป็นข้าก็คงไล่ล่าเจ้าจนสุ ดขอบโลกเช่นกัน” ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่เฉียบขาด
เหตุผลที่เจ้าดำหลับเป็นตายอย่างยาวนานเพราะดื่มแก่นผลึกม่วงเข้าไป แต่ที่มันดื่มตอนนั้นมีเพียงไม่กี่หยด เทียบไม่ได้กับปริมาณที่อยู่ในขวดของปู้ฟาง
ภาพเงาของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่หมุนวนก่อนกระจายหายไป
“เจ้าตัวแสบ รอข้าก่อนเถอะ ข้าจะรีบมาหาเจ้าทันที เหลือแก่นผลึกม่วงไว้ให้ข้าด้วย”
เสียงของมันเบาลงทีละน้อยจนกระทั่งเลือนหายไป บริเวณโดยรอบคืนสู่ความสงบอีกครั้ง
ทั้งเกาะมีสภาพเละตุ้มเป๊ะ ผลของต้นกรงเล็บปีศาจรวมปราณร่วงอยู่ไม่ไกล ปู้ฟางตะลึงงันไป เขาเดินไปหลายก้าวก่อนหยิบมันขึ้นมา ง่ายดายเช่นนี้เลยหรือ
ดูเหมือนไม่ต้องออกแรงสักนิด
ใบหน้าไร้ความรู้สึกของปู้ฟางอดกระตุกเกร็งไม่ได้
ปู้ฟางเก็บผลไม้ไว้ในกระเป๋าของระบบ ไม่ว่าจะได้มาอย่างไร เขาก็พอใจที่ได้วัตถุดิบระดับสิบมาครอง
เจ้าขาวคลานขึ้นจากพื้น ดวงตากลับมาเป็นประกายสีม่วงอีกครั้ง
ส่วนเจ้ากุ้งเองก็ตื่นแล้ว มันกลอกตาโปนๆ พลางจ้องมองปู้ฟาง
โครม!
จู่ๆ ทั้งเกาะก
