อกกระสนอยู่ในห้องโดยสารเรือ แถมหน้าตาของคนผู้นั้นยังดูคลับคล้ายคลับคลา หนานกงอู๋เชวีย? เจ้าบ้านั่นไปทำอะไรบนเรือยมโลก หรือว่าถูกหญ ญิงสาวคนนั้นจับตัวไปทำสามี
ปู้ฟางรู้สึกลังเล เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และตอนนี้เรือยมโลกเองก็หายไปกับสายหมอกแล้ว
ช่างเถอะ ใครจะสนใจคนพรรค์นั้นกัน…
“แก่นผลึกม่วงหรือ เจ้าหนูปู้ฟาง เจ้าขโมยของนางมาเช่นนั้นหรือ”
น้ำเสียงสั่นเครือของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ดังก้องในหูของปู้ฟาง
“เอ่อ คือว่า…”
ปู้ฟางพยักหน้าไม่แยแส
“เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันมีค่าขนาดไหน ในเหมืองผลึกนับร้อยจะเจอเพียงเหมืองเดียว ข้าคงติดหนี้นางก้อนใหญ่เสียแล้ว…” ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่พึมพำท่าทางกลุ้มใจ
“เจ้าหนู ถ้ากลับไปแล้วเจ้าไม่ทำซี่โครงเนื้อมังกรเปรี้ยวหวานให้ข้ากินวันละสามมื้อ ข้าจะกัดเจ้า” ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่พูดอย่างขุ่นเคือง
“รู้แล้ว! ตกลงตามนี้” ปู้ฟางตอบอย่างไม่ไยดี
เขาหยิบขวดหยกซึ่งมีกลิ่นหอมฟุ้งโชยออกมาจากกระเป๋าคลังเก็บของระบบ “นางเรียกมันว่าแก่นผลึกม่วงเช่นนั้นหรือ” ปู้ฟางเขย่าขวดหยกต่อหน้าท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่พลางเอ่ยถาม
ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ขนลุกชันไปทั้งตัวเมื่อเห็นขวดนั้น
“เจ้าหนูปู้ฟาง นี่เจ้ากล้าปั่นหัวท่าน
