เข้าสู่ดินแดนเร้นลับทะเลเมฆาต่อ ภาพคลุมเครือของเกาะแห่งหนึ่งปรากฏผ่านหมอก เกาะแห่งนี้มีขนาดมโหฬารและใหญ่กว่าเกาะแรกที่เขาพบร้อยเท่าพันเท่า
เรือวิญญาณแล่นเอื่อยไปที่เกาะขนาดมหึมาแล้วหยุดที่ชายฝั่ง
ปู้ฟางพยายามเก็บเรือวิญญาณใส่กระเป๋าคลังเก็บ แต่ก็ยัดมันลงไปไม่ได้ เขาทำได้เพียงดันมันขึ้นฝั่งแล้วทิ้งไว้บนหาด ก่อนเดินไปยังใจกลางเกาะ
เกาะแห่งนี้มีขนาดใหญ่มากจนปู้ฟางมองไม่เห็นอีกฟากหนึ่ง มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
ปู้ฟางไม่รู้ว่ามันคือเกาะที่มีสวนโอสถหรือไม่ เขาจึงต้องเดินสำรวจ หากมีสวนโอสถจริงจะถือเป็นเรื่องที่ดีที่สุดสำหรับเขา
กระนั้นเมื่อเห็นว่าบนเกาะมีก้อนหินมากมาย เขาก็รู้สึกว่าที่นี่ไม่น่ามีสวนโอสถ
ไม่มีสมุนไพรพลังปราณชนิดใดงอกงามท่ามกลางก้อนหิน หากไม่อาจดูดซับสารอาหาร แล้วมันจะเติบโตและมีสรรพคุณทางยาได้อย่างไร
ตอนที่ปู้ฟางลงจากเรือ เจ้าขาวกับดวงตาสีม่วงส่องแสงวูบวาบตามหลังมาด้วย เจ้ากุ้งเองก็นอนหลับอยู่บนไหล่ของเขา ทุกอย่างดูค่อนข้างร่มเย็นเป็นสุข
ปู้ฟางจ้องมองเส้นทางที่คดเคี้ยว แล้วออกเดินบนทางที่จะพาเข้าไปสู่ชั้นในของเกาะ สิ่งที่เขาไม่รู้คือมีเรือวิญญาณนับไม่ถ้วนจอดอยู่รอบเกาะ
