ในมือของหนานกงเสวียนเฮ่อ ชายชราสามารถตัดสินใจได้ว่าจะจัดสรรสิทธิ์ทั้งสองสิทธิ์นี้อย่างไร
ดังนั้นเมื่อหนานกงอู๋เชวีย ผู้สืบทอดตระกูลหนานกงมาปรากฏตัว อำนาจในการจัดสรรสิทธิ์จึงตกเป็นของชายหนุ่มผมแดงไม่ใช่หนานกงเสวียนเฮ่อ เพราะชายชราไม่ใช่ผู้สืบทอดตระกูลหนานกงตั้งแต่แรก
เสียงจ้อกแจ้กจอแจที่ดังขึ้นทั่วบริเวณไม่ได้ทำให้ปู้ฟางและหนานกงอู๋เชวียขลาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
ปู้ฟางดูสงบนิ่งไม่แยแสสิ่งใด ขณะที่อารมณ์ของหนานกงอู๋เชวียนั้นตรงกันข้ามกับปู้ฟางอย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มจ้องเขม็งไปยังหนานกงเสวียนเฮ่อ จิตสังหารแผ่พล่านไปทั่วตัว
“ไอ้หมาแก่! เจ้าคงคิดไม่ถึงสิท่าว่าข้าจะโผล่มา ข้ามาที่นี่เพื่อชำระความแค้นกับเจ้า” หนานกงอู๋เชวียพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
เสียงของเขาไม่ได้ถูกเสียงอื้ออึงรอบข้างกลบแต่อย่างใด มันพุ่งตรงไปถึงโสตประสาทของหนานกงเสวียนเฮ่อโดยตรง
ทุกคนในลานจัตุรัสมีสีหน้าประหลาดล้ำเมื่อมองไปยังชายชรา
สีหน้าของหนานกงเสวียนเฮ่อพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ชายชรายืนขึ้นจากที่นั่ง ควบคุมพลังรัศมีของตัวเองพลางตำหนิหนานกงอู๋เชวียเสียงเย็น “สิทธิ์ของตระกูลหนานกงถูกจัดสรรเรียบร้อยแล้ว เรื่องอื่นๆ นอกเหนือจากนี้เ
