ายไป ร่างยักษ์ของเจ้ากุ้งที่เหมือนมังกรยักษ์สีทองค่อยๆ หดลงจนกลับคืนสู่ขนาดปกติ มันนอนนิ่งอยู่บนศีรษะกลมมนของเจ้าขาว
ชั้นดินทั้งหมดถูกแรงระเบิดอัดกระจายจากพื้น ร้านรวงแถวนั้นพังพินาศย่อยยับ
อั่ก!
หนานกงเสวียนอิงคลานขึ้นจากพื้นช้าๆ ก่อนจะกระอักเลือดออกมา พลังรัศมีของเขาอ่อนแอยิ่ง
เขารอดตายอย่างเหลือเชื่อ… สมแล้วที่ทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้ถึงสองชิ้น หนานกงเสวียนอิงกับร่างโชกเลือดเงยหน้าขึ้นขณะกระอักเลือดออกมาอีกระลอก ทว่ารัศมีของเขากลับอ่อน ระโหยโรยแรงยิ่งนัก
“ฮ่าๆๆๆ เจ้าไม่เหลือไพ่อะไรในมือแล้ว! ไม่ยิงข้าอีกล่ะ เอาสิ ยิงเลย”
หนานกงเสวียนอิงโงนเงนเล็กน้อยก่อนจะยืนได้อย่างมั่นคง ดวงตาของเขาเบิกกว้างแล้วเริ่มหัวเราะอย่างสะใจ
ปู้ฟางยืนพิงประตูร้านมองอีกฝ่ายอย่างไร้ความรู้สึก
แสงสีทองจากตัวของเจ้าขาวที่อยู่บนฟ้าริบหรี่ลงแล้ว แต่เยื่อสีทองยังห่อหุ้มร่างของมันอยู่
เห็นชัดว่าหลังจากเจ้ากุ้งตัวหดเล็กลง ความสามารถในการเพิ่มพลังการต่อสู้ก็เริ่มถดถอย
กระนั้นเท่าที่เหลือก็ยังนับว่ามากพอ
เจ้าขาวกระพือปีกโลหะบนหลังจนทำให้เกิดเสียงดังสนั่น มันพุ่งตัวมาปรากฏตรงหน้าหนานกงเสวียนอิง
รูม่านตาเขาหดเกร็
