ระอักเลือด เขากินโอสถทิพย์อีกครั้ง มันคือโอสถทิพย์สีฟ้า พลังรัศมีบนร่างเริ่มฟื้นตัวอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาเริ่มหัวเราะอย่างตื่นเต้นพลางมองเจ้าขาว เจ้ากุ้งและปู้ฟางด้วยแววตาบ้าคลั่ง
“ฮ่าๆๆ ข้ามีโอสถทิพย์สองแต้มในมือ… เจ้าเอาชีวิตข้าไม่ได้หรอก”
หนานกงเสวียนอิงรู้สึกปวดใจเล็กน้อยที่ต้องกินโอสถทิพย์ราคาแพงเช่นนี้
คลื่นพลังกวาดต้อนไปทั่วบริเวณ ท่วงท่าของหนานกงเสวียนอิงเริ่มน่าเกรงขามและทรงพลังขึ้นทีละน้อย
ดวงตาของเจ้าขาววูบวาบขณะปลดปล่อยพลังรัศมีออกมาหมดทั้งตัว
เจ้ากุ้งที่นอนอยู่บนศีรษะของเจ้าขาวยืนขึ้น มันกลอกตาพลางจ้องไปยังหนานกงเสวียนอิง
ครู่ถัดมาเสียงกรีดร้องก็ดังลั่นเมื่อแสงสีทองเจิดจ้าทะลวงใส่ร่างของหนานกงเสวียนอิง ทำให้เสียงหัวเราะของเขาหยุดไปทันที
เจ้ากุ้งลอยตัวกลางอากาศ โบกก้ามและขยับเท้าจำนวนมากไปมา มันกลายร่างเป็นลำแสงจำนวนนับไม่ถ้วนทะลวงใส่ร่างของหนานกงเสวียนอิงไปมาอย่างรวดเร็วจนพรุนไปทั้งตัว
หนานกงเสวียนอิงถูกทะลวงจนตัวพรุนเหมือนตะแกรงร่อนแป้ง
