“นายท่านขาว หลีกไปเสีย ข้าจะจัดการเจ้าหมาแก่นั่นเอง”
หนานกงอู๋เชวียเหยียดหลังตรงพลางตะเบ็งเสียงออกมาดังสนั่น ตอนนี้ดวงตาของเขาแดงก่ำไปหมด
พลังรัศมีของเขาน่าเกรงขามยิ่งนัก ชายหนุ่มแผดเสียงดังกึกก้องจนทำให้หนานกงเสวียนอิงแทบอกแตกตาย
เจ้าเป็นใครถึงกล้าเรียกข้าว่าสุนัขแก่
สถานะของเขาสูงส่งและเป็นที่เคารพ แต่เจ้ากุ๊ยนี่กลับพูดจาสามหาวใส่ เช่นนี้อภัยให้ไม่ได้
ดวงตาของเจ้าขาววูบวาบด้วยแสงสีม่วงสักพักหนึ่ง ทันใดนั้นควันก็ลอยออกจากวงแหวนปราณบนตัวของมันซึ่งหยุดหมุนแล้ว จากนั้นมันก็หยุดยิงวงแหวนปราณปืนใหญ่
ร่างกายของหนานกงเสวียนอิงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาไม่เคยคิดว่ายอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์เช่นตนที่ทำลายโซ่ตรวนขั้นเทพได้ถึงสองชิ้น จะต้องหมดท่าเมื่อประจันหน้ากับหุ่นเช ชิด
พลังรัศมีของหนานกงเสวียนอิงหม่นแสงลงยิ่งกว่าเดิม พลางจ้องเจ้าขาวด้วยสายตาเย็นชา
หนานกงอู๋เชวียร้องลั่นขณะร่วงหล่นจากท้องฟ้า แล้วตกลงมาตรงหน้าหนานกงเสวียนอิงพอดิบพอดี
ฉ่า!
เม็ดฝนเย็นเฉียบที่ตกกระทบผิวของหนานกงอู๋เชวียระเหยทันทีจนทำให้เกิดไอน้ำขึ้นรอบตัว ชายหนุ่มรู้สึกว่าผิวของตัวเองกำลังไหม้ ความรู้สึกร้อนแผดเผานี้ช่างอึดอัดเส
