ียงหวีดหวิวจากมีดบินที่พุ่งเข้าหาหนานกงเสวียนอิงแว่วมาในอากาศ
มีดบินมีจำนวนมหาศาล มันเข้าปกคลุมท้องฟ้าและรวดเร็ว ใครที่ได้เห็นเป็นต้องอกสั่นขวัญแขวน
หลังจากขั้นปราณของปู้ฟางพัฒนาขึ้น มีดบินของเจ้าขาวก็เร็วขึ้นกว่าเดิม
กระนั้นหนานกงเสวียนอิงก็เป็นถึงยอดฝีมือที่ทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้แล้วสองชิ้น
พลังปราณเที่ยงแท้ของเขาปะทุออกมา ทำให้โซ่สองเส้นด้านหลังแกว่งไกวอย่างบ้าคลั่งในสายลม มันส่งเสียงกระทบกันดังกึกก้องแล้วเริ่มเปล่งแสงออกมา
พลังกดดันแกร่งกล้าเข้าโอบล้อมบริเวณรอบๆ ทำให้หินถูกบีบอัดจนแตกสลาย
หนานกงเสวียนอิงละสายตาจากปู้ฟางพลางยกฝ่ามือขึ้น พลังปราณเที่ยงแท้ของเขาปะทุออกมาจากฝ่ามือ
พลังปราณเที่ยงแท้ของหนานกงเสวียนอิงหมุนวนเป็นพายุแล้วสกัดกั้นมีดบินจนกระเด็นกระดอนไปทั่ว
มีดบินกระดอนกลับมา มันค้างอยู่กลางอากาศก่อนกลับคืนสู่หลังของเจ้าขาว
แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า
“เจ้าหุ่นเชิดนี่ไม่ใช่ของเด็กเล่นจริงๆ” รูม่านตาของหนานกงเสวียนอิงขยายตัว
พลังความแข็งแกร่งของเจ้าขาวเหนือความคาดคิดของเขา เห็นได้ชัดว่ามันคือหุ่นเชิดขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดหุ่นเชิดขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์จึ
