ย็นและเฉยชามากขึ้น ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นมาก พลังการต่อสู้และพลังรัศมีก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
หนานกงเฉิงรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับหนานกงอู๋เชวียในจุดที่สมบูรณ์ที่สุด
และนี่ก็ไม่ใช่หนานกงอู๋เชวียที่เขาจะต่อกรด้วยได้ เขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที หนานกงเฉิงไม่อาจเค้นกำลังออกมาได้เต็มที่ด้วยซ้ำ จึงกลายเป็นกระสอบทรายให้หนานกงอู๋เชวียซ้อมเล่น เขาโดนหมัดนับไม่ถ้วนอัดใส่ สภาพสะบักสะบอมจนอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
หนานกงเฉิงกระอักเลือดไม่หยุด สภาพของชายหนุ่มน่าสังเวชอย่างยิ่ง
ปัง!
หมัดสุดท้ายของหนานกงอู๋เชวียซัดเข้าที่ตำแหน่งแก่นพลังของอีกฝ่ายชนิดตั้งใจเอาให้ถึงตาย ทำให้เกิดคลื่นลมกวาดต้อนไปทั่วบริเวณ
สีหน้าของหนานกงเฉิงว่างเปล่าพลางร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างแรง พลังรัศมีของเขาจางลง ฟองเลือดไหลอาบปาก
เมื่อโอสถหมดฤทธิ์ หนานกงอู๋เชวียก็รู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัส ราวกับว่ากล้ามเนื้อของเขาถูกเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทง หยดเลือดจำนวนมากซึมออกจากผิวหนังที่เปล่งประกาย ร่างของเขากลับมาโชกเลือดอีกครั้ง
ทว่าครั้งนี้เมื่อเม็ดฝนตกกระทบและชะล้างเลือดออกไป สภาพของเขากลับย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม
เขาคว้าคอเสื้อของหนานกงเฉิง
หนานกงอู๋เชวี
