สมอ
“เจ้ากินตามสบายเถอะ ไม่ต้องใส่ใจคนพวกนั้น”
ปู้ฟางไม่ได้เดินไปเปิดประตู ไม่สมัครใจจะทำเช่นนั้น เขาเพียงพูดกับหนานกงอู๋เชวียอย่างเฉยชาแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายกินเนื้อกุ้งต่อไป เนื้อกุ้งช่วยฟื้นฟูความแข็งแกร่งและพลังชีวิ ตได้อย่างรวดเร็ว
พวกที่อยู่นอกร้านรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อประตูยังปิดสนิทอยู่
ตอนแรกคำอธิบายที่เป็นไปได้คือเจ้าของร้านยังหลับอยู่
กระนั้นก็ดี พวกเขาทั้งส่งเสียงอึกทึก แผดเสียงดัง และเคาะจนประตูแทบพัง เป็นไปได้อย่างไรที่เจ้าของร้านจะไม่ตื่น
ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่
หรือว่าเจ้าของร้านจะกลัว
กลัวอะไร เหตุใดต้องกลัว หรือว่าหนานกงอู๋เชวียจะอยู่ข้างใน
ต้องใช่แน่ๆ
เมื่อคนของตระกูลหนานกงสรุปได้ดังนี้ พวกเขาก็ค่อนข้างตื่นเต้นแล้วเคาะประตูแรงขึ้น
เมื่อหนานกงอู๋เชวียยัดเนื้อกุ้งชิ้นสุดท้ายเข้าปาก เคี้ยวแล้วกลืนลงไป เขาก็อดไม่ได้ที่จะเรอออกมาอย่างสบายใจ หลังจากกินอิ่มแล้ว บาดแผลเล็กน้อยทั้งหลายบนตัวก็แทบจะหายเป็ นปกติ พลังปราณเที่ยงแท้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง
กระนั้นในใจของเขาก็ยังโศกเศร้าอาดูรเพราะเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีในตัวถูกชิงไป
ทว่าอย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังมีชีวิตอยู่
“เจ้าก
