ลึกลับพันปี เคยใช้สะกดพลังปราณของยอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว มันแข็งแกร่งมาก ไม่มีทางที่เจ้า… หรือคนที่ยังไม่บรรลุชั้นกา ยาศักดิ์สิทธิ์จะทำลายมันได้” หนานกงอู๋เชวียกล่าวพลางยิ้มอย่างอ่อนแรง
ปู้ฟางยอมแพ้พลางจ้องหนานกงอู๋เชวีย ควันสีเขียนหมุนวนรอบมือเพราะเขาเรียกมีดทำครัวกระดูกมังกรทองออกมา ไม่มีสิ่งใดที่มีดทำครัวกระดูกมังกรทองจะตัดหรือทำลายไม่ได้
ทันทีที่เขาพยายามใช้มีดตัดโซ่ เจ้ากุ้งที่นอนอยู่บนไหล่ก็โบกก้ามไปมาแล้วใช้ก้ามตัดโซ่ขาดอย่างง่ายดายราวกับเป็นเต้าหู้
ปู้ฟางถึงกับอึ้งไป หนานกงอู๋เชวียเองก็อึ้งไม่ต่างกัน
เจ้ากุ้งพ่นลมออกจากจมูกพลางโบกก้ามใส่ปู้ฟาง อวดความสำเร็จของตัวเอง
ดวงตาของหนานกงอู๋เชวียเป็นประกาย นึกไม่ถึงว่าเจ้านี่จะจิ๋วแต่แจ๋วปานนี้
หากก้ามของมันสามารถตัดได้แม้กระทั่งเหล็กลึกลับ นั่นแปลว่ามันย่อมไม่ต่างจากอุปกรณ์สะเดาะกลอนชั้นเซียนที่ทุกคนควรมีก่อนออกเดินทาง
เจ้ากุ้งกลับขึ้นไหล่ของปู้ฟางแล้วหลับต่ออย่างสงบ
ปู้ฟางเคาะเปลือกของมันเบาๆ เจ้ากุ้งหรี่ตาปูดโปนของมันลงอย่างสุขใจ
เมื่อโซ่ถูกตัด ปู้ฟางก็ช่วยหนานกงอู๋เชวียดึงชิ้นส่วนทั้งหมดออกจากร่าง
ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่หนานก
