ามเพียงยิ้มน้อยๆ ก่อนตอบว่า “ประสาทสัมผัสของข้าไม่เคยพลาด หลังจากเจ้าคนทรยศต้วนหลิงขโมยหอคอยอสุราไป เขาก็ปิดรัศมีของหอคอย ไม่นานมานี้รัศมีของหอคอยเล็ดลอดออกมาครั้ งหนึ่ง แต่หลังจากนั้นข้าก็ไม่อาจแกะรอยมันได้อีก
“ทว่าเมื่อหลายวันก่อน ตอนอยู่ในเมืองโบราณอสุรา ข้าสัมผัสได้ถึงความผันผวนรุนแรงจากหอคอยอสุรา นั่นหมายความว่าหอคอยอสุราอยู่ในดินแดนเร้นลับ”
หมีซาเงยหน้าขึ้น ผมสีดำสนิทของเขาสยายเบาๆ
…
ในคุกใต้ดินที่มืดมิดและอับชื้นของตระกูลหนานกง ร่างร่างหนึ่งถูกตรึงไว้กับตะแลงแกงโลหะ โซ่เย็นเฉียบบนตะแลงแกงเจาะทะลุร่างของคนผู้นี้ ทำให้มีเลือดหยดเป็นทาง
ศีรษะของหนานกงอู๋เชวียห้อยต่องแต่ง ผมสีแดงลู่ติดอยู่กับผิวหนัง เขาหอบหายใจแผ่วและลืมตาได้เพียงครึ่งเดียว หนานกงอู๋เชวียสัมผัสได้ว่าพลังรัศมีของตนกำลังอ่อนแรงลง พลัง ปราณเที่ยงแท้ในจุดตันเถียนพลุ่งพล่านไม่หยุดอยู่ ทำให้เขาเจ็บปวดเหลือใจ เสมือนว่าร่างกายกำลังถูกแทงด้วยเข็มจำนวนนับไม่ถ้วน
ร่างของเขาถูกตรึงกับตะแลงแกงโลหะ โซ่เจาะทะลุตัวของเขาทำให้หมดสิ้นพลังทั้งปวง
เมื่อเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี เปลวเพลิงราชันเก้าโลกันตร์ซึ่งอยู่ภายในแก่นพลังข
