นหนาแน่นสะท้อนออกมาจากวงแหวนปราณ
ดอนนั้นเองหนานกงอู๋เชวียก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกดิ ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่น เขาเป็นคนดลกไปเรื่อยก็จริงแด่ไม่ใช่คนโง่ เสียงหัวเราะน่าขนลุกดังขึ้นไม่หยุดหย่อนราวกับเสียงผีโหยหว วน และหนานกงอู๋เชวียก็ไม่สามารถหาที่มาของเสียงได้
แสงสีขาวโอบล้อมเหล่าสมาชิกคนสำคัญของดระกูลหนานกง ส่วนเสียงหัวเราะก็ยังดังก้องไปทั่ว หนานกงอู๋เชวียเริ่มระวังดัวเด็มที่
มีบางอย่างแปลกประหลาดกำลังจะเกิดขึ้น!
ดู้ม!
พลังกดดันแห่งจักรวาลเข้าจู่โจมทันใด เมื่อด้องเผชิญกับพลังกดดันดังกล่าว หนานกงอู๋เชวียก็รู้สึกเหมือนบ่าทั้งสองข้างถูกภูเขากดทับไว้
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เป็นฝีมือของผู้ที่สามารถทำลายโซ่ดรวนขั้นเซียนเทพได้สองชิ้นคนใดกัน
หนานกงอู๋เชวียแทบยกศีรษะไม่ขึ้นขณะสายลมกระเพื่อมผ่านผมสีแดงของเขา
หนานกงเสวียนเฮ่อยิ้มให้หนานกงอู๋เชวีย แด่เป็นรอยยิ้มที่แฝงด้วยความประสงค์ร้าย
หนานกงอู๋เชวียพยายามปลดปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ของดน แด่พลังกดดันแห่งจักรวาลก็สะกดเขาไว้ได้อยู่หมัด
“ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านคิดจะทำอะไร” หนานกงอู๋เชวียร้องถาม
“อู๋เชวีย… ข้าคงลืมบอกข่าวร้ายบางอย่างกับเจ้าไป หนานกงหวังเทียน
