านฝูงชนพร้อมรอยยิ้มภาคภูมิบนใบหน้า เขาก็รู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมา จึงอยากรู้อยากเห็นทันทีว่าใครกันที่มองตนอยู่
ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุมากพรสวรรค์ หนานกงอู๋เชวียจึงมีพลังจิตแกร่งกล้า เขาสัมผัสได้ว่าสายตาที่จ้องมานั้นมีเปลวไฟลุกโชนอยู่
เมื่อมองออกไป หนานกงอู๋เชวียก็เห็นร่างกำยำกำลังมองมา และน่าจะเป็นคนคนนี้ที่จ้องเขาด้วยสายตาเผ็ดร้อน
ร่างนั้นสวมเสื้อคลุมนักเล่นแร่แปรธาตุใหม่เอี่ยม บนเสื้อคลุมมีภาพเมฆสดใส
หืม… คนผู้นี้คือนักเล่นแร่แปรธาตุหนึ่งเมฆานี่
‘องค์ชาย… องค์ชายของข้ามาทางนี้แล้ว ทำอย่างไรดี โอย… ข้าตื่นเต้นเหลือเกิน!’
หยางเหม่ยจี๋รู้สึกว่าหัวใจกำลังเต้นรัวแรง ใบหน้าของนางเป็นสีแดงดุจมะเขือเทศ และรู้สึกขวยเขินไม่น้อยเมื่อเห็นหนานกงอู๋เชวียกำลังเดินตรงมา นางรีบหลบสายตาเพราะไม่กล้าจ้อง ตาหนานกงอู๋เชวียแม้แต่น้อย
สมัยที่ศึกษาการเล่นแร่แปรธาตุในสำนัก หยางเหม่ยจี๋เคยแอบมองหนานกงอู๋เชวียอยู่ไกลๆ นางเห็นความสามารถอันเหลือเชื่อด้านการเล่นแร่แปรธาตุของอีกฝ่าย ทั้งยังจำได้ว่าชายหนุ่มดู หล่อเหลาปานใดขณะโบกเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีไปรอบๆ
หยางเหม่ยจี๋รู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นทุกครั้ง
