ฟู่…
คลื่นหนาแน่นของพลังปราณโอสถพวยพุ่งออกจากหอโอสถประดุจวาฬยักษ์ที่พ่นน้ำสูงขึ้นไปจนถึงสรวงสวรรค์ พลังปราณโอสถหมุนวนและร่ายรำในอากาศ ทำให้หอโอสถดูเหมือนเป็นภาพลวงตาที่น่าห หลงใหลยิ่ง
พลังกดดันท่วมท้นหลั่งไหลลงมาจากท้องฟ้าขณะที่เมฆเคลื่อนตัวสูงอยู่เหนือหอ
พลังปราณโอสถแผ่พุ่งออกจากหออย่างต่อเนื่องระลอกแล้วระลอกเล่า เหมือนการฉลองที่เต็มไปด้วยกระดาษสีและดอกไม้นานาพรรณ
ภายในตึกสูงของเมืองหมอกนภา สายตาของชาวเมืองต่างจับจ้องไปทางทิศของหอโอสถ
บางคนมองด้วยสายตาอิจฉาขณะอ้าปากค้าง
“ดูท่าคนของหอโอสถใกล้จะทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้แล้ว ปรมาจารย์โอสถเอกเมฆาอีกคนจะถือกำเนิดขึ้นแล้ว… ข้าอยากรู้นักว่าเป็นใคร…”
“อย่าบอกนะว่าเป็นเทพธิดาหนานกงหวั่นของเรา ไม่น่าใช่ มีคนบอกว่านางเพิ่งนั่งกินอาหารอยู่ที่ร้านเมื่อไม่นานนี้เองไม่ใช่รึ”
“ฮึ… ถ้าอย่างนั้นจะเป็นใครได้อีก มีคนอื่นนอกจากเทพธิดาด้วยรึ ในเมืองหมอกนภานี้นางมีโอกาสมากที่สุดที่จะบรรลุเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆา”
…
ผู้เห็นเหตุการณ์หลายคนกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดขณะจ้องมองหอโอสถด้วยความอยากรู้อยากเห็น
