“พวกเจ้ากล้าหาเรื่องน้องเขยข้ารึ?!”
วาจาโอหังของหนานกงอู๋เชวียดังแหวกอากาศขึ้นมา
ฝูงชนที่อยู่รายรอบต่างประหลาดใจ ทุกคนอ้าปากค้างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
น้องเขย?!
น้องเขยเช่นนั้นรึ?!
เป็นเช่นนี้นี่เอง มิน่าร้านเล็กๆ แห่งนี้ถึงกล้าทำตัวห้าวหาญนัก พับผ่าสิ ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
เช่นนั้นก็ไม่แปลกใจแล้วว่าเหตุใดเทพธิดาหนานกงหวั่นถึงมายังร้านนี้ หนำซ้ำยังกล้ากินอาหารที่เหม็นเหมือนอึนั่นด้วย
ทั้งหมดนี่… เป็นเพราะความรัก!
เจ้าของร้านอาหารหมอกเมฆาคือสามีของเทพธิดาหนานกงหวั่นหรือนี่
โอ้สวรรค์!
เรื่องนี้มันจะบ้าบอเกินไปแล้ว!
ริมฝีปากของปู้ฟางกระตุก เขาอยากใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำฟาดหนานกงอู๋เชวียให้สลบเสียเหลือเกิน
ใครเป็นน้องเขยของหมอนี่กัน ปู้ฟางตกปากรับคำเป็นน้องเขยของหนานกงอู๋เชวียตั้งแต่เมื่อไหร่
หนานกงหวั่นเองก็งงงวยเช่นกัน แต่สติก็กลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้างดงามของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อทันที นางจ้องหนานกงอู๋เชวียราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ดวงตาแดงก่ำคู่งามเหมือนจะพ่นไฟได้อย่างไรอย่างนั้น
ตู้ม!
ลูกไฟเล่นแร่แปรธาตุสีเขียวปรากฏเหนือฝ่ามือของหนานกงหวั่น
“หนานกงอู๋เชวีย หากเจ้าไม่ใช่พี่ชายข้า ข้าคง
