หักกระดูกของเจ้าเป็นชิ้นๆ แล้ว ขืนกล้าพูดจาเหลวไหลอีก ข้าจะกลับไปทำลายเตาหลอมสุดที่รักของเจ้าเดี๋ยวนี้!
หนานกงหวั่นกรีดร้องด้วยความโมโห เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเผชิญหน้ากับตัวตลกผู้นี้อย่างใจเย็น
ทั้งหลินอู๋อิ่งและจางตงฟางต่างพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
เห็นได้ชัดว่าถ้อยคำที่เจือความเอร็ดอร่อยของหนานกงอู๋เชวียฟังดูแปลกประหลาดยิ่งนัก
แสงสีม่วงกะพริบวาบในดวงตาของเจ้าขาว คำพูดของหนานกงอู๋เชวียเหมือนทำลายจังหวะของมัน ทำให้มันนิ่งไปพักหนึ่ง
หนานกงอู๋เชวียเช็ดปากมันเยิ้มพลางเคี้ยวไปด้วย รูม่านตาของเขาขยายกว้างขณะกลืนอาหารอร่อยคำโต ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาเหยียดยาว
“อร่อยมาก... น้องสาวที่รักของพี่ เจ้าไม่ต้องปฏิเสธไป คนอย่างเจ้าห่วงเรื่องภาพลักษณ์ยิ่งกว่าสิ่งใด แต่กลับไม่ห่วงสวยตอนอยู่ต่อหน้าเถ้าแก่ปู้ ข้าเป็นพี่ชายเจ้า ย่อมรู้ใจของเจ้าดี” หนานกงอู๋เชวียพูด เขาจ้องหนานกงหวั่นด้วยสีหน้าทีเล่นทีจริง
หนานกงหวั่นอยากเผาชายคนนี้ด้วยเพลิงสังเคราะห์ของนางเสียจริง
“อะแฮ่ม… ข้าขอร้องเจ้าละ อย่าพูดจาเหลวไหลและทำลายความเดียงสาของข้าเลย และอย่าก่อเรื่องในร้านข้าด้วย” ก่อนหนานกงหวั่นจะมีโอกาสได้ระบายความขุ่นเ
