้าควรห่วงตัวเองเถอะ!”
ทันทีที่เปลวไฟสีขาวซึ่งใช้เล่นงานหลินอู๋อิ่งค่อยๆ สลายไป ภาพที่ปรากฏคือรัศมีไร้รูปทรงได้ห่อหุ้มร่างของหลินอู๋อิ่งเอาไว้ ปกป้องเขาจากการแผดเผาของเปลวไฟสีขาวที่กำลังสลายตัว
“เจ้าบ้าเอ๊ย… นี่เจ้าใช้โอสถทิพย์ระดับเก้า ‘โอสถป้องกันเพลิง’ เช่นนั้นรึ ไม่คำนึงถึงชื่อเสียงเลยใช่ไหม!”
หนานกงอู๋เชวียจ้องหลินอู๋อิ่งด้วยสายตาไม่พอใจ
ทว่าหลินอู๋อิ่งก็ไม่คิดตอบโต้หนานกงอู๋เชวีย เขากำหมัดทั้งสองข้างแน่น พลังปราณเที่ยงแท้แผ่ออกจากร่าง จากนั้นร่างที่ปกคลุมด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ก็เปลี่ยนเป็นวูบไหวพร่ามัว
มีหลินอู๋อิ่งอีกร่างลอยอยู่ข้างๆ ตัวจริง
“วิชาอำพรางของตระกูลหลินรึ”
หนานกงหวั่นมองอยู่ไกลๆ มิน่าเล่าหลินอู๋อิ่งถึงได้เป็นหนึ่งในยอดฝีมือของเมืองหมอกนภา เพราะเขาสามารถใช้ท่าไม้ตายของตระกูลหลินได้นั่นเอง
ภาพของทั้งสองร่างหายไปจากตำแหน่งเดิม ทำเอาอากาศสั่นสะเทือนราวกับถูกแยกออกจากกัน
คลื่นเสียงน่าสะพรึงกลัวแผ่พุ่งออกมา
หนานกงอู๋เชวียยังสงบนิ่งอยู่ทั้งที่ต้องรับมือกับวิชาอำพรางของหลินอู๋อิ่ง เขากระทืบเท้าเบาๆ แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ตู้ม!
ตรงจุดที่หนานกงอู๋เชวียเคยยืนปรากฏรูขนาดใหญ่ขึ้นด้วยฝ
