ู๋เชวียไว้
หนานกงอู๋เชวียกะพริบตาปริบ
“แล้วอย่างไร ทีเจ้าล่ะ… ชอบกอดรัดแขนข้านักหรือไร” หนานกงอู๋เชวียย้อน
หลินอู๋อิ่งสะดุ้งเฮือก
ทันใดนั้นเปลวไฟสีขาวก็ลุกโชนออกจากแขนที่ถูกควบคุมไว้
ตู้ม…
เปลวไฟลุกไหม้ พลังกดดันรุนแรงส่งหลินอู๋อิ่งปลิวลอยไปกระแทกร้านโอสถทิพย์ที่อยู่ไกลออกไป
เงาดำสลายตัวเพราะขาดแรงเสริม
หนานกงอู๋เชวียโค้งคำนับอย่างยียวนพลางปรายตามองหลินอู๋อิ่ง
“เจ้าจะเล่นกับไฟอย่างนั้นไม่ได้ คราวหน้าระวังให้มากหน่อยละกัน”
ตู้ม!
พื้นดินสั่นสะเทือน
หนานกงอู๋เชวียหันกลับไปมองต้นตอของการสั่นไหว
เขาเห็นจางตงฟางถูกหมัดของเจ้าขาวซัดกระแทกพื้น หลุมลึกปรากฏขึ้นที่พื้นอีกครั้งทั้งที่เพิ่งจะถูกซ่อมแซมได้ไม่นาน
ตอนนั้นเองเตาหลอมสีทองสามเตาก็พุ่งเข้าใส่เจ้าขาวแล้วดันให้มันถอยหลังไป
ดวงตาของจางตงฟางมีแต่ความเกลียดชังขณะกระอักเลือดออกมา เขาไม่เคยนึกฝันว่าเจ้าหุ่นเชิดนั่นจะแข็งแกร่งปานนี้
ปีกโลหะสีทองบนหลังของเจ้าขาวกางออก ดวงตาสีม่วงของมันจับจ้องไปที่จางตงฟาง
เตาหลอมสีทองทั้งสามที่ลอยอยู่ตรงหน้าจางตงฟางรวมร่างกันเป็นวงแหวนปราณรูปทรงประหลาดเพื่อปกป้องเขา รูปแบบของวงแหวนปราณนี้ค่อนข้างลึกลับทีเดียว
ปากของจา
