ูลหลินตอบด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ เขากำลังตั้งสติจากการได้เห็นภาพร้านคึกคักตรงหน้า ภาพซึ่งไม่เคยนึกเคยฝันแม้แต่น้อย
“หากเจ้าแน่ใจ… ก็ตามข้ามา… ฮึ กล้าตบหน้าตระกูลหลินของเราเช่นนี้ ต้องเป็นคนโง่เง่าขนาดไหนกัน” หลินอู๋อิ่งพึมพำอย่างเย็นชาก่อนเดินเข้าไปในฝูงชน
“ตระกูลหลินมีธุระที่นี่ ใครไม่เกี่ยวข้องเชิญกลับก่อนได้” ผู้ติดตามสองคนจากตระกูลหลินคุ้มครองนายน้อยของพวกเขาแล้วแหวกทางเดินท่ามกลางทะเลผู้คน
คนมากมายรอบตัวพวกเขาที่กำลังคึกคักเริ่มเงียบเสียงลง ทั้งหมดหันมองใบหน้าเฉยเมยของหลินอู๋อิ่ง ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากสักคำ
ตระกูลหลินมาที่นี่…
มีข่าวลือว่าคุณชายสามตระกูลหลินจำต้องวิ่งกลับบ้านชนิดล่อนจ้อน การมาครั้งนี้ต้องเป็นการล้างแค้นแน่นอน!
หลินอู๋อิ่งเอามือไพล่หลังจึงทำให้พุงของเขายื่นออกมาจนเห็นเด่นชัด เขาเดินแหวกฝูงชนอย่างช้าๆ พลังกดดันที่คนผู้นี้แผ่ออกมาเหมือนจะทำให้ทุกคนอึดอัด ทั้งที่ชายหนุ่มไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองเลย
ไกลออกไป จางตงฟางซึ่งกำลังรับบทผู้สังเกตการณ์เผยรอยยิ้มบาง
“เจ้าหลินอู๋อิ่งเปิดตัวเสียดิบดี… เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ ถึงคราวพวกเราออกโรงบ้างแล้ว”
เพียงชั่วอึดใจเดียว สมาชิกตระกูลจางก็เริ่มแหวกทะเล
