หนานกงอู๋เชวียหรี่ตาลงพลางเพลิดเพลินกับกลิ่นหอม เขาเอียงคอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
กลิ่นหอมลอยตามลมมาปะทะจมูก ทุกลมหายใจที่สูดเข้าไปนำพากลิ่นดังกล่าวให้ไปกระตุ้นตุ่มรับรสของเขา
หนานกงอู๋เชวียครางออกมาเบาๆ คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างอดไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขานึกไปว่ามีบางคนกำลังปรุงโอสถทิพย์ แต่ตอนนี้… เขาแน่ใจแล้วว่ามันไม่ใช่กลิ่นหอมของโอสถทิพย์ เพราะกลิ่นหอมของโอสถทิพย์นั้นไม่บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้ กลิ่นหอมที่บร ริสุทธิ์เช่นนี้ทำให้ชายหนุ่มเกิดความรู้สึกหลากหลายท่วมท้น
หนานกงหมิงยืนงุนงงเพราะไม่เข้าใจว่าหนานกงอู๋เชวียพูดถึงอะไร เขาเองก็ได้กลิ่นหอมในอากาศเช่นกัน แต่ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกประหลาดแม้แต่น้อย
นี่คือย่านที่ขายโอสถอดอาหารหลากรส อย่างไรเสียการได้กลิ่นหอมของโอสถทิพย์ก็ถือเป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ
สภาพของคุณชายอู๋เชวียค่อนข้างแปลกประหลาด เหตุใดเขาจึงดูมึนเมากับกลิ่นหอมนี้ ด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมามากมาย เขายังต้องสนใจกลิ่นหอมของโอสถอดอาหารหลากรสอีกหรือ
“กลิ่นหอมลอยมาจากทางนั้น ไปกันเถอะ“ หนานกงอู๋เชวียลืมตาแล้วมองไปยังทิศทางดังกล่าวก่อนจะเร
