เกิดขึ้นหน้าร้านอาหารหมอกเมฆาแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหมอกนภาอย่างรวดเร็ว
“คุณชายสามตระกูลหลินถูกจับแก้ผ้า! เขาวิ่งล่อนจ้อนกลางถนน!”
“คุณชายตระกูลจางสู้เพื่อเทพธิดาของเขาแล้วลงเอยด้วยชุดไหมทองที่ใส่ฉีกขาด แถมยังถูกบังคับให้เดินเปลือยกายกลางถนน”
คุณชายสามตระกูลหลินและคุณชายตระกูลจางเดินเปลือยเปล่าไปทั่วเมืองหมอกนภา พวกเขาแข่งกันว่าก้นของใครขาวผ่องกว่ากัน”
….
ดั่งคำกล่าวที่ว่า ข่าวดีไม่หลุดออกจากบ้าน ข่าวร้ายกระจายไปหลายสิบลี้
ไม่นานข่าวคุณชายสามตระกูลหลินและคุณชายตระกูลจางล่อนจ้อนอวดก้นขาวกลางถนนก็แพร่สะพัดไปทั้งเมืองหมอกนภา ทั้งยังเล่าแตกต่างกันไปหลายร้อยแบบ
…..
หนานกงหวั่นเดินเข้าร้านอย่างอยากรู้อยากเห็นก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม
หญิงสาวเลิกคิ้วพลางถอดผ้าคลุมหน้า ดวงหน้างดงามไม่มีใครเสมอเหมือนเผยสู่สายตาของชาวโลก นางยิ้มให้ปู้ฟางก่อนเอ่ยถาม “เถ้าแก่ปู้ เจ้ามาจากสำนักหุ่นเชิดใช่หรือไม่ หุ่นเชิดตัวนั้น. … ยอดเยี่ยมเป็นที่สุด!”
“สำนักหุ่นเชิดรึ ข้าไม่เคยได้ยินชื่อสำนักนั้น” ปู้ฟางอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบคำถามอีกฝ่าย สีหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์เหมือนเคย
หนานกง