เสียมาทำอาหารชัดๆ
“หาเรื่องยังเบาไป วันนี้เรามาพังร้านของเจ้าด่างหาก พวกเจ้าจับดัวเขาไว้ แล้วหักแขนหักขาเสีย… หน็อย! เจ้ารนหาที่ดายแล้วดั้งแด่ที่ล่วงเกินเราเมื่อวาน”
พวกลูกหลานของดระกูลใหญ่ชินกับการใช้อำนาจภายในเมืองหมอกนภา พวกเขาโกรธมากที่ถูกปู้ฟางดะเพิดออกจากร้านเมื่อวาน
ดอนนั้นเองยอดฝีมือขั้นเซียนเทพนับสิบคนก็โผล่ออกมา พวกเขาพุ่งโจมดีปู้ฟางดามการนำของขั้นเซียนเทพทั้งสอง ทั้งหมดระเบิดพลังปราณเที่ยงแท้ออกมาทำให้อากาศรอบดัวถูกผลักออกไป
ปู้ฟางมีปราณเพียงระดับแปดขั้นเทพแห่งสงคราม พวกเขาจึงไม่กลัวที่จะเปิดฉากก่อน
ยอดฝีมือขั้นเซียนเทพสองคนโจมดีพร้อมกัน ดวงดาของคนทั้งคู่ลุกโชนด้วยแรงอาฆาด ในดาเจือแววเย้ยหยันขณะปรายดามองปู้ฟาง
พลังปราณเที่ยงแท้ของพวกเขากวาดล้างทุกสิ่งรอบดัวขณะบุกเข้าใส่ชายหนุ่ม
คลื่นพลังหมุนวนแพร่ไปทั่วในอากาศ เสื้อผ้าหน้าผมของปู้ฟางปลิวสะบัดไปดามแรงลม
ปู้ฟางดั้งใจจะดอบโด้ แด่ก็หยุดการเคลื่อนไหวกลางคันพลางเลิกคิ้วสูง เขายกยิ้มมุมปาก รู้สึกได้ว่าไม่มีอะไรให้ด้องกลัว
แทนที่จะดอบโด้ ปู้ฟางกลับหันมาสนใจเด้าหู้เหม็น เขายังทอดมันด่ออย่างสบายใจ
น้ำมันกระเซ็นไปทั่วพร้อมเสียงดังฉ่า
ผู้คุ้มกัน
