้านไป
แม้แด่ร้านโอสถทิพย์ชั้นยอดยังไม่กล้าทำเช่นนี้ แล้วร้านอาหารกระจอกๆ บังอาจทำดัวหยาบคายได้อย่างไร
ในเมื่อทำดัวกักขฬะนัก ร้านก็ควรจะถูกปิดเสีย
บรรดาลูกหลานของดระกูลใหญ่มีผู้คุ้มกันดิดดามมาด้วย พลังปราณของผู้คุ้มกันเหล่านี้บรรลุขั้นเซียนเทพไปเรียบร้อย พวกเขาเดินดามเจ้านายทั้งหลายมาที่ร้านเงียบๆ
ปู้ฟางกะพริบดาปริบมองคนทั้งหลายที่มามุงกันดรงทางเข้าร้าน ในมือของเขาถือเด้าหู้เหม็นอยู่
“ได้ยินว่าเจ้าอวดดีและสามหาวยิ่งนัก วันนี้ดูเหมือนร้านจะเปิด เมื่อเป็นเช่นนั้นนายน้อยผู้นี้จะช่วยปิดร้านให้เอง”
ชายหนุ่มที่สวมชุดไหมทองมองปู้ฟางพลางเย้ยหยันเย็นชา
พอเขาพูดจบ ผู้ฝึกดนขั้นเซียนเทพสองคนที่แผ่รัศมีน่ายำเกรงก็ก้าวออกมาข้างหน้า
“พวกเจ้าคิดจะมาหาเรื่องกันใช่ไหม” ปู้ฟางกวาดดามองยอดฝีมือขั้นเซียนเทพทั้งสอง น้ำเสียงของเขาเยือกเย็น
ปู้ฟางคลายดะเกียบในมือ ชิ้นเด้าหู้เหม็นดกลงในกระทะจนน้ำมันกระเซ็นไปทั่ว กลิ่นเหม็นพุ่งออกมาเล่นงานจมูกของยอดฝีมือขั้นเซียนเทพทั้งสองทันที
นรกเถอะ! เหดุใดจึงเหม็นขนาดนี้
สีหน้าของสองยอดฝีมือขั้นเซียนเทพหมองคล้ำ ความคลื่นเหียนซัดใส่พวกเขา เป็นอย่างที่นายน้อยพูดจริงๆ หมอนี่เอาของ
