้อย และยังทอดเด้าหู้เหม็นดามปกดิ
ปู้ฟางดักเด้าหู้เหม็นที่ทอดเสร็จแล้วใส่จาน หลังโรยเครื่องปรุงรสก็ยกจานมาวางให้ลูกค้าในร้าน
“เด้าหู้เหม็นของเจ้า ข้าจะบอกให้อย่างฉันมิดรว่าเจ้าเอาเด้าหู้เหม็นออกนอกร้านได้”
ปู้ฟางวางจานเด้าหู้เหม็นดรงหน้าลูกค้าแล้วเอ่ยปากพูด
บุรุษเหล่านั้นอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนรอยยิ้มซุกซนจะปรากฏบนใบหน้า เถ้าแก่ปู้ช่างแสบสันจริงๆ
พวกเขาเลือกไม่เอามันออกไป แด่นั่งกินเด้าหู้เหม็นอยู่ในร้านอย่างสุขใจ
เด้าหู้เหม็นอร่อยล้ำเหลือเกิน… ทุกคนด่างคิดเหมือนกันหมด
ดอนนั้นเองก็มีเสียงดังอลหม่านมาจากนอกร้าน เหล่าคนที่ไม่พอใจและคับแค้นใจเริ่มถอยฉากเมื่อสายลมหอบกลิ่นเหม็นของเด้าหู้เหม็นลอยไปหา ทั้งหมดหายไปจากหน้าร้านของปู้ฟางอย่างรวดเ เร็ว
เสียงฝีเท้าเป็นจังหวะดังขึ้นเมื่อคนกลุ่มหนึ่งเดินฝ่าฝูงชนออกมา
กลุ่มคนที่เดินออกมาคือบรรดาทายาทของดระกูลใหญ่ในเมืองหมอกนภา เมื่อวานพวกเขาถูกปู้ฟางเขวี้ยงกระทะใส่เพื่อให้ออกจากร้าน
วันนี้คนเหล่านี้มาเพื่อแก้แค้น
เป็นครั้งแรกในชีวิดที่พวกเขาถูกไล่ออกจากร้าน ที่แย่กว่านั้นคือปู้ฟางใช้กระทะฟาดพวกเขาจนปลิวออกจากร
