เสียใจ อีกอย่างพรุ่งนี้ข้าจะซื้อโต๊ะซื้อเก้าอี้เข้าร้านให้ ข้าจะหาเครื่องไม้เครื่องมือใหม่ให้ด้วย ก่อนหน้านี้ข้าตั้งใจจ จะไปหอโอสถ แต่รู้สึกไม่ค่อยดีที่ต้องทิ้งร้านไว้ ตอนนี้พอขายให้ท่าน ข้าก็โล่งใจขึ้นเยอะ” หยางเหม่ยจี๋พูดพลางถอนหายใจ
หลังจากนั้นนางก็เตรียมห้องหับเพื่อให้ปู้ฟางได้พักในร้าน
คืนนั้นผ่านพ้นไปโดยดี
…
วันต่อมา หยางเหม่ยจี๋ลุกจากเตียงแต่เช้าตรู่แล้วออกไปซื้อโต๊ะซื้อเก้าอี้ พอได้มาแล้วก็เอามาตั้งไว้ที่ร้าน เครื่องเรือนชิ้นใหม่ทำให้ร้านอาหารหมอกเมฆามีหน้าตาสมกับเป็นร้านอ อาหารอีกครั้ง
ส่วนปู้ฟางก็เดินวนรอบร้านเรื่อยเปื่อย ในใจคิดถึงแต่อาหารจานใหม่
เจ้ากุ้งที่เกาะอยู่บนไหล่ของปู้ฟางเหมือนจะพักผ่อนเพียงพอแล้ว มันกลอกตาไปมาแล้วเริ่มสังเกตสิ่งรอบตัวอย่างอยากรู้อยากเห็น
เจ้ากุ้งกระโดดกระเด้งไปทั่ว ลงเอยด้วยการทำให้ประตูร้านเป็นรูโหว่ขนาดเบ้อเริ่มอย่างไม่ได้ตั้งใจ
ปู้ฟางจับหางมันแล้วยกขึ้นมา หากไม่ทำเช่นนี้ เจ้ากุ้งตัวน้อยอาจทำร้านพินาศก็เป็นได้
เมื่อหยางเหม่ยจี๋กลับมาอีกครั้ง นางก็เห็นปู้ฟางลากเก้าอี้ในร้านออกมานั่งอยู่ตรงหน้าทางเข้าร้าน
ท่านั่งของปู้ฟางค่อนข้างประหลาด เขาไม่ได้นั่งเต็มเก
