นภานั้นล้ำหน้าไปกว่านครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่วมากนัก
ร้านขายโอสถทิพย์ตั้งเรียงรายอยู่สองฟากฝั่งถนน เจ้าของร้านทั้งหลายล้วนเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุทั้งสิ้น
การมองว่าอาชีพนักเล่นแร่แปรธาตุเป็นอาชีพที่ทำเงินได้เร็วนั้นเป็นเรื่องผิด อันที่จริงแล้วผู้ที่สามารถสร้างกำไรได้เป็นกอบเป็นกำมีอยู่เพียงหยิบมือ การเล่นแร่แปรธาตุมีโอกาสล้มเห หลวสูง ทันทีที่พลาด ทั้งทรัพยากรและแรงกายที่ทุ่มลงไปก็จะสูญสลายไปในพริบตา
นักเล่นแร่แปรธาตุเป็นอาชีพที่เสี่ยงมาก แถมการจำหน่ายโอสถทิพย์ในเมืองหมอกนภาก็ยากลำบากเพราะมีการแข่งขันที่สูงยิ่ง
ระหว่างกำลังก้าวผ่านร้านรวงข้างทางไป ปู้ฟางก็เกือบถูกฉุดกระชากเข้าไปในร้านบางร้านด้วยน้ำมือของข้ารับใช้ที่กระตือรือร้น
ขณะกำลังจะถูกดึงเข้าไปในร้าน ปู้ฟางก็ชักสีหน้าจริงจังและเย็นชา ก่อนจะปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ชายหนุ่มเลือกอาหารไม่ใช่โอสถทิพย์
“ร้านอาหารหมอกเมฆา… ดูเหมือนว่าเดินตรงขึ้นไปอีกสักหน่อยก็จะถึงแล้ว” ปู้ฟางก้มลงมองที่อยู่ในมือก่อนจะขมวดคิ้ว
ปู้ฟางผู้ที่มีกุ้งตั๊กแตนสีทองนอนงีบอยู่บนไหล่ก้าวฉับๆ ไปทางทิศของร้านอาหารเป้าหมาย
ขณะที
