วณที่เสียหายจากการต่อสู้ในนครหลวง
จีเฉิงเสวี่ยกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ไปเสียแล้ว
หากเทียบกับเหตุการณ์ก่อนหน้า สถานการณ์ในครั้งนี้จัดว่าไม่หนักนัก ทำให้การก่อสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ไม่ได้ยากเย็นอะไร
เซียวเยวี่ยเองก็ออกจากนครหลวงเมื่อจบการต่อสู้ครั้งนี้เช่นกัน เหตุการณ์นี้เปรียบเสมือนระฆังเตือนสติให้เขารู้สึกตัวว่าขั้นปราณของตนนั้นจัดได้ว่าอ่อนแอมาก เมื่อต้องเจอกับผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งจริงๆ เขากลับทำไม่ได้แม้แต่จะป้องกันตนเองด้วยซ้ำไป ความรู้สึกนี้ทำให้เซียวเยวี่ยเป็นทุกข์อย่างมาก
ชายหนุ่มรู้ตัวแล้วว่าจะอยู่ในนครหลวงต่อไปไม่ได้โดยเด็ดขาด เนื่องจากที่นี่ไม่ได้ช่วยเปิดโลกให้เขาแต่อย่างใด
เขาบอกลาสมาชิกตระกูลเซียวทุกคน เก็บข้าวเก็บของ แล้วจากนครหลวงไปในหนึ่งราตรี
…
แสงแดดส่องทะลุผ่านหน้าต่างเข้ามาภายในห้อง
ปู้ฟางลืมตาที่ง่วงงุนมาเจอแสงแดดอุ่น ดูจากแดดที่ส่องเข้ามาแล้วตอนนี้เหมือนจะไม่ได้เป็นเวลาเช้าอีกต่อไป แต่ใกล้จะเที่ยงเต็มที เขายังไม่ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนั้น เอาแต่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงอยู่สักพัก จากนั้นก็ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน
ปู้ฟางลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาแล้วแต่งตัว พอเดินเข้าร้านมา เขาก็เห็นว่าร้านเป