กัน แต่ทุกคนที่เข้ามาในร้านคราวนี้กลับเงียบเป็นเป่าสาก
ไม่เคยมีใครเห็นเจ้าขาวในสภาพย่อยยับเช่นนี้มาก่อน
เจ้าขาวมีรอยบุบเต็มตัวไปหมด ตามรอยมีกระแสไฟฟ้าไหลออกมาด้วย เจ้าขาวที่เคยไร้เทียมทาน บัดนี้กลับสภาพหลุดลุ่ยจนขยับตัวไม่ได้
ปู้ฟางเองก็ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงไม่ต่างกัน
“วันนี้ร้านปิดแล้ว…ทุกคนรบกวนออกไปให้หมด”
ปู้ฟางพูดเสียงเบาบอกให้แขกออกจากร้านไป
โอวหยางเสี่ยวอี้และคนอื่นๆ อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสภาพในตอนนี้ของปู้ฟางและได้ยินเขาบอกให้ออกจากร้านไป ทุกคนก็ทำได้แต่ถอนหายใจแล้วทำตาม
ประตูถูกปิดลง
ปู้ฟางยืนพิงประตูอย่างหมดแรง รู้สึกหมดสภาพไปทั้งตัว เขาไม่อยากขยับแม้แต่น้อย นี่เป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากที่สุดที่เขาเคยเผชิญมา ชายหนุ่มใช้ทุกกลเม็ดที่ตนเองพอมีอยู่ แต่ก็ยั งสังหารศัตรูไม่ได้
หากไม่ใช่เพราะเจ้ากุ้งที่ช่วยทะลวงร่างเหลียงไคจนพรุนไปหมด เขาไม่อยากคิดเลยว่าเรื่องนี้จะจบลงเช่นไร
ปู้ฟางรู้สึกสิ้นไร้ไม้ตอกเป็นอันมาก ทั้งหมดนี้เป็นเพราะพลังปราณของเขาต่ำเกินไป แม้หลังจากใช้วงแหวนปราณอาหารเลิศรสแล้ว เขาก็ยังเป็นได้แค่ขั้นเทพแห่ง
