ภายในกลับมาที่ยานได้สำเร็จ
“ออกเดินทาง…กลับสำนักมหาพิภพเดี๋ยวนี้!!”
พอกลับขึ้นยานรบมาได้ เงาร่างของเหลียงไคก็ปรากฏขึ้นในยันต์หยก เขาตะโกนเสียงดังลั่น ตั้งใจจะออกจากสถานที่แสนอันตรายนี้ทันที
บรรดาศิษย์ของสำนักบนยานเริ่มเดินเครื่องอย่างรวดเร็ว
ยานรบเหล็กขนาดยักษ์ส่งเสียงคำรามอยู่กลางอากาศแล้วค่อยๆ หันหัวกลับ เดินหน้าออกห่างจากนครหลวง
เซียวเหมิงที่ยังอยู่บนยานรบเอามือกุมหน้าอกตนเองไว้ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เขามองไปรอบๆ ฉวยโอกาสระหว่างที่หมู่ศิษย์กำลังโกลาหลวุ่นวายกระโจนออกจากยานรบเพื่อหลบหนี
บรรดาศิษย์จากสำนักมหาพิภพตกใจ แต่ก็ไม่ได้ติดตามเซียวเหมิงไปแต่อย่างใด
เป่ยกงหมิงลุกขึ้นยืนพลางเอามือเช็ดคราบเลือดที่มุมปากทิ้ง
เขามองวิญญาณที่เลือนจนแทบมองไม่เห็นของเหลียงไคซึ่งอยู่ภายในยันต์หยก ดวงตาไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ
เขาค่อยๆ ก้าวไปหายันต์หยกทีละก้าว กล้ามเนื้อบนใบหน้าสั่นไปหมดขณะระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น เสียงหัวเราะเต็มพิกัดของชายหนุ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เขาหัวเราะอย่างเอร็ดอร่อยจนท ทำเอาศิษย์สำนักทั้งหลายที่อยู่บนยานรบต้องหันกลับมามองด้วยความตกใจ
