ฟ้า นางก็รีบวิ่งออกมาทันที นางรู้ว่าปู้ฟางกำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่เป็นอันมาก ขณะยกร่างของชายหนุ่มที่กำลัง กรนเสียงสนั่นขึ้นมา หัวใจของโอวหยางเสี่ยวอี้ก็สั่นสะท้านไปหมด
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นปู้ฟางในสภาพเละเทะถึงเพียงนี้
เด็กหญิงถอนหายใจหันหลังกลับ เตรียมพาปู้ฟางเข้าไปในร้าน
“จบเสียที…” โอวหยางเสี่ยวอี้พึมพำ
“ใครบอกว่าจบแล้วกัน…ส่งไอ้เวรนั่นมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ไอ้เด็กผี…”
เสียงแหบพร่าเจือเสียงไอดังขึ้น
โอวหยางเสี่ยวอี้ตัวแข็งทื่อทันที นางหันศีรษะกลับไปแล้วก็เห็นเหลียงไคที่กำลังลากร่างซึ่งเต็มไปด้วยบาดแผลเลือดโชกออกมาจากหลุมลึก
“ไอ้หมอนี่ยังไม่ตายอีกรึ! มันเป็นแมลงสาบที่ฆ่าไม่ตายหรืออย่างไร!”
โอวหยางเสี่ยวอี้ตกใจลนลานไปหมด แม้เหลียงไคจะบาดเจ็บสาหัส แต่พลังปราณที่ปล่อยออกมาจากตัวเขาก็แข็งแกร่งพอจะทำให้เด็กหญิงขยับร่างกายไม่ได้
นางอยากหันหลังกลับเพื่อวิ่งหนี แต่ก็ทำไม่ได้
แกรก แกรก…
เหลียงไคก้าวมาข้างหน้าอย่างยากลำบาก ทุกย่างก้าวทำให้ชายหนุ่มเข้าใกล้โอวหยางเสี่ยวอี้ที่กำลังอุ้มปู้ฟางเอาไว้ในอ้อมแขนมากขึ้นเรื่อยๆ เขาหอบหายใจเสียงด
