ังเหมือนหีบเพลง พลังปรา าณพลุ่งพล่านออกมาจากร่าง
ดวงตาเพ่งมองปู้ฟางเหมือนจะจับหักคอให้ตายคามือ
เมื่อเห็นดังนี้ เซียวเสี่ยวหลงก็สะดุ้งโหยงพลางพุ่งออกมาจากร้านอย่างรวดเร็ว
ต้วนอวิ๋นมุ่นคิ้ว รีบพุ่งผ่านผู้คนเพื่อมาช่วยปู้ฟาง
แต่ร่างกายของเขาก็พลันต้องแข็งทื่อหลังจากวิ่งออกมาได้ไม่กี่ก้าว
ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตกใจ
นั่นเพราะเขาเห็นว่าร่างของเหลียงไคถูกเจาะทะลวงอีกครั้งด้วยลำแสงสีทองเจิดจรัส เกิดเป็นปากแผลใหญ่ที่มีเลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด ลำแสงนั้นลอยวนอยู่บนท้องฟ้า ก่อนจะสลายห หายไป เผยให้เห็นร่างที่อยู่ภายใน
ทุกคนตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
ลำแสงสีทองนั้นไม่ใช่สิ่งอื่นใด…นอกจากเจ้ากุ้งตั๊กแตนสีทองที่นอนอยู่บนไหล่ของปู้ฟาง พลางโบกสะบัดก้ามของมันไปมานั่นเอง